İstanbul boğazı, meşhur akıntıları sayesinde yelkencilere dünyadaki diğer yarış etaplarından daha farklı bir yarış imkanı sunuyor.  Bu etapta akıntıların nerede ve ne kadar yoğun olduğunu bilmek yarışı kazanmak için olmazsa olmazlardan birisi.  Dolayısıyla en az hata yapmanın yanında navigasyon bilgisi bu yarışta diğer yarışlardan daha önemli hale geliyor.

Yine yoğun katılımın gerçekleştiği yarışta, 12 tekne start noktasını başlangış zamanından önce geçtiği için fodepar olup yarıştan diskalifiye oldu.  Bu rakamla birlikte bu sezonun fodepar rekoru da kırılmış oldu.

Yarışın sonunda Anadolu Kavağı’nda düzenlenen ödül töreni ile birlikte derece alan teknelere ödülleri dağıtıldı.

Yarışta dereceye giren tekneler ve dereceye girdikleri sınıflar şu şekilde:

Fotoğraflar: Turksail

Toplam üç yarıştan oluşan Fahir Çelikbaş Kupası’nın üçüncü ve son yarışı 25 Nisan tarihinde Ataköy parkurunda gerçekleştirilecek. 

Yarışta dereceye giren tekneler ve dereceye girdikleri sınıflar şu şekilde:

IRC1
1. Provezza 6
2. Fenerbahçe 1
3. Provezza 5

IRC2
1. Fair Wind
2. Ciciko
3. Aggressivo-Kahve Dünyası

IRC3
1. Atılgan
2. Sake
3. Corby 29TR

IRC4
1. i-marine Pamuk
2. Orsa-DHO
3. Papili

IRC5
1. Hımbıl
2. Karides
3. Niagara Advanture Republic

DESTEK
1. Pina

Fotoğraf: Selma UCA

Öğleden sonra imdada yetişen “poyraz” yarışa katılan 42 teknenin yüzünü güldürdü.  Caddebostan – Adalar parkurunda yapılan yarışta, sağnaklarda 18-20 knot’ı vuran rüzgar yarışmacı teknelere güzel bir yelken keyfi yaşattı.  Benim de ekibinde yer aldığım, Geveze ve Erdoğan Çekiçer’e ait Bluemoon SLX teknesi kendi sınıfında birincilik kazandı.

Yarışın ödülleri yarıştan hemen sonra İstanbul Yelken Kulübü’nde düzenlenen ödül töreninde dereceye giren ekiplere verildi.  Yarışta dereceye giren tekneler ve dereceye girdikleri sınıflar şu şekilde:

IRC-1

1- Fenerbahçe 1

2- Uno

3- Provezza 6

IRC-2

1- Fairwind

2- Aggressivo-Kahve Dünyası

3- Capricorn

IRC-3

1- Bluemoon SLX

2- Exit-Maviexit

3- Petek – Güneş Sigorta

IRC-4

1- Zig Zag

2- XL

3- Kaçak

IRC-5

1- Klivya

2- Hımbıl

3- Narin

DESTEK

1- Beyaz Deniz Teknesi

2- Galeta WOW Hotels İst.

3- Pina

Fotoğraflar: Ayşegül TORUN

Ericsson 3’ün hemen aradından gelen kardeş teknesi Ericsson 4 ise ikinci olarak finiş verdi.  Ericsson teknelerini çok az bir zaman farkıyla takip eden Puma da üçüncük ile yetinmek zorunda kaldı.

Zaten oldukça uzun olan etabın büyük çoğunluğunun dünyanın en tehlikeli ve zor suları olarak değerlendirildiği, Güney Okyanusu’nun 40. “Kükreyen Kırklara” ve 50. “Öfkeli Elliler” parallellerinde geçmesi bu etabı VOR’un en zorlu etaplarında birisi, hatta çoğunluğun görüşüne göre en zorlusu yapıyor.

Fırtınaların ve dev dalgaların eksik olmadığı bu denizlerde yarışmanın yanında, çok eski zamanlardan beri yelkenciler gözünde yelkenin Everest’i sayılan Güney Amerika’nın en ucundaki Horn Burnu’nun dönülmesi de bu etaba ayrı bir anlam katıyor.

Dördüncü sırada bulunan Green Dragon ve onun yaklaşık 150 deniz mili arkasında bulunan Telefonica Blue’nun da Rio’ya varmasıyla etap tamamlanmış olacak.  Yarışa çeşitli nedenlerle katılamayan ve yarış esnasında geçirdiği kaza ile yarışı tamamlayamayan tekneler de altıncı etap için hazırlıklarını tamamlayarak bu etaba katılabilmeyi ümit ediyorlar.

Yarışın altıncı etabı olan Rio De Janeiro – Boston etabının nasıl geçeceği ise şimdiden merak konusu.

Sosis rotada toplam 3 tane yapılan ve zor şartlarda geçen yarışın ödülleri Pazar günü Marmara Yelken Kulübü’nde düzenlenen törenle verildi.  Yarışta dereceye giren tekneler ve dereceye girdikleri sınıflar şu şekilde:

IRC-1

1- UNO Hasip Gencer

2- Fenerbahçe 1 Ülker Yelken Takımı

3- Sanovel Ahmet Toksöz

IRC-2

1- Chivas-Goblin Aydın Yurdum

2- Capricorn Erdoğan Soysal

3- Aggressivo-Kahve Dünyası Mihri Ereş

IRC-3

1- Heni Eser İnce

2- Exit-Maviexit Emre Derman

3- Bandido Mehmet İnal

IRC-4

1- Zig Zag Sinan Sümer

2- XL Haluk Şerbetçioğlu

3- Keklik Mehmet Tuncay

IRC-5

1- Tantana Güven Koca

Destek

1- WOW Hotels İstanbul-Galatea Vedat Doğan

Fotoğraf: Selma UCA

Kayıtsız III

“Kıyılar Bozulmasın, Denizler Temiz Kalsın” mottosuyla yola çıkan Özkan Gülkaynak gezi amacını şu başlıklar altında sıralıyor;

• Son derece sıra dışı dizaynı olan küçük, ahşap ve romantik görünümlü bir tekne ile yapılması.
• Zaman zaman katılacak misafirler dışında yalnız başına yapılması.
• Denizcilere ve denizciliğe ilgi duyanlara bilimsel olan son derece pratik uygulamaların öğretilmesi.
• Özgün denizcilik yöntemleri içermesi.
• Hiçbir elektronik seyir aygıtı kullanılmadan, sekstant, pusula gibi geleneksel aygıtlardan başka hiç bir aygıt kullanılmadan yapılıyor olması.

Özkan Gülkaynak’ın Yolculuk Rotası

Yazının başlığında da değindiğim üzere, bu yolculuğun bana göre en büyük özelliği herhangi bir teknolojik seyir aygıtı kullanılmadan yapılıyor olması.  Şu anda ister kısa mesafe ister uzun mesafede yolculuk yapan neredeyse tüm yelkenlilerde bir GPS “Global Positioning System” bulunmaktadır.  GPS teknolojisinin teknelere gelmesi bir şekilde dünya etrafında seyirlerin kaderini değiştirmiştir.  Bu teknolojinin verdiği güven neticesinde bir çok denizci bundan cesaret alarak uzun yolculuklara çıkmaya başlamıştır.  GPS teknolojisi öncesinde bir tekne, koca okyanusta nerede olduğunu sekstant isimli bir aygıtla yıldızlar ve güneşe bakarak bulabiliyordu.  Kullanılması hiç de kolay olmayan ve şu an neredeyse hiç kullanılmayan bu aygıt Kısmet isimli yelkenlisi ile dünyayı dolaşan ilk Türk denizcisi Sadun Boro’nun da yolculuğunda kendisine oldukça yardımcı olmuştur.  İşte dünyada hangi enlem ve boylamda olduğunu saniye saniye görüntülüyen GPS’i kullanmayarak dünyayı dolaşma kararı alan Özkan Gülkaynak adeta teknolojiye meydan okuyarak uzun bir yolculuğa başlamıştır.  Kendisi ile İzmir – Levent marinada görüştüğümde hayranlığımı kazanan en büyük özelliği bu meydan okuması olmuştu.

Özkan Gülkaynak

Uzun macerasının son kısımlarına yaklaşan Özkan Gülkaynak şu an için Yemen civarlarında yolculuğuna devam ediyor. 

Kayıtsız III Yemen Kıyılarında

Üç tarafı denizlerle kaplı ülkemizde dünyayı dolaşan yelkenli tekne sayısı ne yazık ki trajikomik bir şekilde 11 ile sınırlı.  Özkan Gülkaynak’ın sağ salim yuvasına dönmesini ve yaşadığı tecrübeleri Türk yelkenciliğinin bir adım daha öteye geçmesi için yelkenci veya yelken sporunu öğrenmeye hevesli herkes ile paylaşmasını diliyorum.

Yarış Sınıfları ve Dereceye Giren Tekneler:

IRC1
1. J-Shaker
2. Fenerbahçe 1
3. Sanovel

IRC2
1. Alesta (DHO)
2. Delight
3. Arma (DHO)

IRC3
1. Alize
2. Sake
3. Blue Moon SLX

IRC4
1. i-Marine Pamuk
2. XL
3. Kaçak

IRC5
1. Klivya
2. Hımbıl
3. Narin

DESTEK
1. Galetea

Bu dokuz yarışmacı arasında en dikkat çekenler; İngiliz Robin Knox-Johnston, Donald Crowhurst ve Fransız Bernard Moitessier’di.  Robin Knox-Johnston yarışmaya katıldığı Suhaili isimli teknesiyle daha önce Hindistan’dan İngiltere’ye kadar uzun bir yolculuk yapmıştı.  Bernard Moitessier, Fransızlar’ın gururu olarak yarışmaya katıldığı Joshua isimli teknesiyle Tahiti’den Fransa’ya kadar tehlikeli bir yolculuk yaparak büyük bir hayran kitlesi kazanmıştı ve bu yarışta Fransızlar’ın İngilizler’e karşı en büyük ümidi olarak katılıyordu.  Donald Crowhurst ise daha önce yelkenli bir tekneyle herhangi bir uzun yolculuk yapmamıştı.  Kendisinin bu kadar ünlü olmasının nedeni, bir başarısı kazanması değil tüm dünyayı kandırması ve başına gelenlerdi.

Dokuz yarışmacı arasında yarışı sadece Robin Knox-Johnston bitirebildi ve dolayısıyla birinci oldu.  Birinci olmasında en büyük pay sahibi belki de Fransız Bernard Moitessier’di.  Bernard Moitessier, son burun olan Cape Horn’u döndükten sonra kuzeye yani İngiltere’ye dönmesi gerekirken rotasını daha önce geçtiği burun olan Cape of Good Hope döndürdü ve yarışı bıraktığını ilan etti.  Bernard Moitessier devam etseydi yarışı büyük ihtimalle kazanabilecekti, kendisi de bunun farkındaydı.  Kendi iç dünyasında yaşadığı savaşta her zaman aradığı huzur ve yalnızlık galip gelmişti.  Kendisi yarışı neden bıraktığını şu sözlerle ifade etti:

“My intention is to continue the voyage, still nonstop, toward the Pacific Islands, where there is plenty of sun and more peace than in Europe. Please do not think I am trying to break a record. ‘Record’ is a very stupid word at sea. I am continuing nonstop because I am happy at sea, and perhaps because I want to save my soul.”

Yarışmaya katılan bütün kaptanlar bir seyir defteri tutmak zorundaydı.  Bu seyir defterlerinde genel olarak teknelerin o zaman dilimi içinde nerede oldukları, hava şartları vb. yazılıyordu.  Teknelerin o zaman şartlarında takip edilmesi zor, hatta olanaksız olduğundan bu seyir defterlerine, yarışmacıların yarışı nasıl tamamladığına dair bir nevi ispat aracı olarak bakılıyordu.  Yelkene ilişkin neredeyse hiç tecrübesi olmayan Donald Crowhurst bu yarışa katılmak için birçok borca girmişti ve derece alamaması halinde bütün malvarlığını kaybedecekti.  Kendisi yarışa başladıktan sonra diğer yarışmacılardan farklı bir rota izledi.  Dönülmesi gereken, doğudaki ilk burun olan Cape of Good Hope’a gitmek yerine güney batıya yani Güney Amerika sahillerine giderek burada saklanmaya başladı.   Planı, diğer yarışmacıların üçüncü burnu yani saklandığı yerin güneyindeki burun olan ve Cape Horn’u dönmelerini bekleyip, onların gelmesiyle birlikte İngiltere’ye, sanki dünyanın çevresini dönmüş gibi yaparak, yarışı tamamlamaktı.  Kendisi, bu yüzden dolayı iki farklı seyir defteri tuttu.  Bir tanesinde kafasında uydurduğu ve yarışın esas rotasını izleseydi normal şartlar altında ne zaman nerede olacaksa bunları yazdı.  Diğer seyir defterine ise gerçekleri, nasıl saklandığını ve bundan ne hissettiğini yazdı.  Kendi hesaplarına göre diğer yarışmacıların burunları döndüğüne inandıktan sonra saklandığı yerden çıkıp yarışı bitirmek için İngiltere’ye doğru gitmeye başladı.  Bu dönüş esnasında kendi içinde yaşadığı iç savaş ve bunalımın sonunda bu yalanı daha fazla sürdürmemesi gerektiğine inandı ve intihar etti.  Bu intihardan sonra teknesini bulan kişiler, teknenin içinde bir yarışmacı göremeyince çok şaşırdılarsa da bu şaşkınlık pek uzun sürmedi.  Seyir defteri incelendiğinde neden intihar ettiği ve olayların gerçekte nasıl geliştiğini öğrenildi. 

Bu olaylardan sonra yarışmayı bitirebilen tek yarışmacı ve yarışın galibi Robin Knox-Johnston, yarışın ödülü olan bütün parayı zor durumda kalan Donald Crowhurst’un eşine verdi.

Sunday Times Golden Globe Race; Vendée Globe, Volvo Ocean Race gibi dünyanın en ünlü yelken yarışlarının atası olup, katılan yarışmacıların verdikleri üstün mücadele ve sahip oldukları cesaretle belki de şu ana kadar yapılmış en ilginç yelken yarışıdır.

Dünya’nın en büyük yelken yarışı organizasyonu Vendée Globe‘ta, Brezilya etabı hızlı rüzgarlarla yelkencilere zor anlar yaşatıyor. Loïck Peyron (Gitana 80)‘un liderliği değişmezken Brezilya yakası, Salvador de Bahia‘nın 600 mil doğusunda liderliğini sürdürüyor.

Yarışı 2. olarak sürdüren Seb Josse (BT) ile 29 millik fark 21.8′e kadar gerilesede fark St.Helena yüksek basınç sistemiyle kapanacak gibi gözükmüyor. En büyük sıçramayı yapan ingiliz “solo skipper” Mike Golding (Lying) 10. sıradan 6.lığa kadar yükselmeyi başardı.

Daha önceki yazımda Türkiye’de görsel basının Vendée Globe yarışları ile ilgili haberlere yeteri kadar yer vermediğini belirtmiştim ve içlenmiştim. Ancak NTV Spor bu hafta “rüzgar üstü” programında çok geniş olmasada Vendée Globe’a yer vererek benim bu özlemime bir nebze son verdi.

Bu arada yiyecek sıkıntısı çeken denizvcilerin yine imdadına uçan balıklar yetişiyor:)

Yarış sıralamasının son halini görmek için buraya tıklayınız.

Fransa’nın en büyük organizasyonu olan ve dünyada zorluk seviyesi en yüksek olan yat yarışı Vendée Globe tüm hızıyla devam ediyor.

9 Kasım Pazar günü büyük bir törenle uğurlanan 30 tekne o günden beri 30 knot civarındaki rüzgara ve 4 metrelik dalgalara meydan okurcasına, bir yarıştan öte adeta cesaretlerini sınıyorlar.

Balıkçı tekneleri ve buz dağları ile verilen mücadelenin lideri, cuma akşamı ekvatoru aşan “tilki” lakaplı Loïck Peyron‘un teknesi Gitana 80(resimdeki).  Devamında sıralama değişmezliğini koruyor ve Sebastien Josse (BT)’yi Jean-Pierre Dick (Paprec-Vibrac2), onu da Vincent Riou (PBR) izliyor.

İşin ilginç noktası, ülkemizde son yıllarda yatçılığa ve yat yarışlarına olan ilginin giderek artması ama hiçbir haber kanalında veya portalında Vendée Globe yarışlarının gidişatından bahsedilmemesi. Sadece yarışın başlangıcında haberi duyuran Turksail.com sitesinden Can Ergün‘e teşekkür etmek isterim.

Tam bu bağlamda yat tutkunu Dr.Uğur Kal ve Ekinoks teknesini ayrıca gelecekteki potansiyel “skipper” larımızdan Aylin ve Ferit’i anmadan edemeyeceğim.

-

Sailing – Vendée Globe

-

1. Loïck Peyron (FRA/Gitana-Eighty) at 20.760,7 nautical milles from finish
  
2. Sébastien Josse (FRA/BT) at 20,2 milles from leader
  
3. Jean-Pierre Dick (FRA/Paprec-Virbac) at 34,9
  
4. Vincent Riou (FRA/PRB) at 37,4
  
5. Armel Le Cléac’h (FRA/Brit Air) at 45,1
  
6. Yann Eliès (FRA/Generali) at 54,9
  
7. Roland Jourdain (FRA/Veolia Environnement) at 72,9
  
8. Jean Le Cam (FRA/VM-Matériaux) at 76,0
  
9. Jérémie Beyou (FRA/Delta Dore) at 76,8
  
10. Mike Golding (GBR/Ecover) at 77,6

Bir yaz mevsimi daha sona ermek üzere. Sonbahar’la birlikte ulusal ligler, futbol, basketbol, voleybol gibi müsabakalar tekrar başlarken Avrupa Şampiyonası ve Olimpiyatlar gibi 2 dev organizasyonu da iyice geride bırakmış olacağız. Bunun dışında, genelde yazın yapma şansı bulduğumuz su sporlarına kavuşmak için 1 sene daha beklememiz gerekecek. Özellikle Çeşme’ de vakit geçirme şansını bulan biz İzmir’ liler Çeşme’ nin muhteşem rüzgarında yelken keyfi yapmayı, Alaçatı’ da surf üstünde durmayı çok özleyeceğiz. Hayatın sadece para kazanma, lüks içinde yaşayıp ömür boyu çalışma olmadığını

düşünen İzmir halkı spor alanında da çok farklı değil. Evet spor kas geliştirir, fiziksel sağlık sağlar, bedeni genç ve dinç tutar ama İzmir’ liler için hayat keyif almaktır. Bu sebeple fırsatı olan bir çok Çeşme’ li yazın sporunu yelken yaparak değerlendirir. Denizin içinde eşiğle, arkadaşlarıyla bir yandan tempolu çalışırken kalan zamanda elinde viskisi, rakısı her neyse hayatın tadını yaşar. Kışı çok sevmeyen İzmir halkı değerli bebeğine, Çeşme’ye bir daha kavuşabilmek için 9 ay daha beklemek zorunda. Güle güle yaz…