1960’ların sonlarına doğru, Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği arasında kim aya ilk önce çıkacak yarışı yapılırken, 6 İngiliz, 2 Fransız ve 1 İtalyan arasında çok daha farklı ve belki de insanlığın daha önceki doğaya meydan okumaların tümünden daha tehlikeli bir yarış yapılıyordu. 1968 -1969 yılları arasında düzenlenen Sunday Times Golden Globe Race isimli yelken yarışı; rotası dünyanın çevresini dönmek olan ilk yelken yarışıydı. Yaklaşık on ay süren bu yarışın en büyük özelliği, o zamana kadar görülmemiş uzunlukta bir rotanın, yarışmacılar tarafından hiç durmadan ve diğer kişilerden yarış boyunca herhangi bir yardım almadan tamamlanması gerektiğiydi. Yarış, İngiltere’den başlayarak güney yarımkürede yer alan üç burnun; Cape of Good Hope, Cape Leeuwin ve Cape Horn’un dönülerek tekrar İngiltere’ye dönülmesiyle tamamlanıyordu. Bu rotanın özelliği yarışın büyük bir kısmının dünyanın en tehlikeli denizleri olarak gösterilen ve güney yarım kürenin 40. ve 50. paralellerinde bulunan Kükreyen Kırklar (Roaring Fourties) ve Öfkeli Elliler (Furious Fifties) bölgelerinde sürecek olmasıydı. Yarışın yapıldığı zamanda şu anda mevcut bulunan haberleşme ve navigasyon teknolojileri olmadığı için bu denizde mücadele veren yarışmacıların başına bir şey gelmesi halinde, yardım isteyecek kimseleri yoktu. Bu durumda kendilerine yardım edecek şey şansları ve cesaretleri olacaktı.

Bu dokuz yarışmacı arasında en dikkat çekenler; İngiliz Robin Knox-Johnston, Donald Crowhurst ve Fransız Bernard Moitessier’di. Robin Knox-Johnston yarışmaya katıldığı Suhaili isimli teknesiyle daha önce Hindistan’dan İngiltere’ye kadar uzun bir yolculuk yapmıştı. Bernard Moitessier, Fransızlar’ın gururu olarak yarışmaya katıldığı Joshua isimli teknesiyle Tahiti’den Fransa’ya kadar tehlikeli bir yolculuk yaparak büyük bir hayran kitlesi kazanmıştı ve bu yarışta Fransızlar’ın İngilizler’e karşı en büyük ümidi olarak katılıyordu. Donald Crowhurst ise daha önce yelkenli bir tekneyle herhangi bir uzun yolculuk yapmamıştı. Kendisinin bu kadar ünlü olmasının nedeni, bir başarısı kazanması değil tüm dünyayı kandırması ve başına gelenlerdi.
Dokuz yarışmacı arasında yarışı sadece Robin Knox-Johnston bitirebildi ve dolayısıyla birinci oldu. Birinci olmasında en büyük pay sahibi belki de Fransız Bernard Moitessier’di. Bernard Moitessier, son burun olan Cape Horn’u döndükten sonra kuzeye yani İngiltere’ye dönmesi gerekirken rotasını daha önce geçtiği burun olan Cape of Good Hope döndürdü ve yarışı bıraktığını ilan etti. Bernard Moitessier devam etseydi yarışı büyük ihtimalle kazanabilecekti, kendisi de bunun farkındaydı. Kendi iç dünyasında yaşadığı savaşta her zaman aradığı huzur ve yalnızlık galip gelmişti. Kendisi yarışı neden bıraktığını şu sözlerle ifade etti:
“My intention is to continue the voyage, still nonstop, toward the Pacific Islands, where there is plenty of sun and more peace than in Europe. Please do not think I am trying to break a record. ‘Record’ is a very stupid word at sea. I am continuing nonstop because I am happy at sea, and perhaps because I want to save my soul.”
Yarışmaya katılan bütün kaptanlar bir seyir defteri tutmak zorundaydı. Bu seyir defterlerinde genel olarak teknelerin o zaman dilimi içinde nerede oldukları, hava şartları vb. yazılıyordu. Teknelerin o zaman şartlarında takip edilmesi zor, hatta olanaksız olduğundan bu seyir defterlerine, yarışmacıların yarışı nasıl tamamladığına dair bir nevi ispat aracı olarak bakılıyordu. Yelkene ilişkin neredeyse hiç tecrübesi olmayan Donald Crowhurst bu yarışa katılmak için birçok borca girmişti ve derece alamaması halinde bütün malvarlığını kaybedecekti. Kendisi yarışa başladıktan sonra diğer yarışmacılardan farklı bir rota izledi. Dönülmesi gereken, doğudaki ilk burun olan Cape of Good Hope’a gitmek yerine güney batıya yani Güney Amerika sahillerine giderek burada saklanmaya başladı. Planı, diğer yarışmacıların üçüncü burnu yani saklandığı yerin güneyindeki burun olan ve Cape Horn’u dönmelerini bekleyip, onların gelmesiyle birlikte İngiltere’ye, sanki dünyanın çevresini dönmüş gibi yaparak, yarışı tamamlamaktı. Kendisi, bu yüzden dolayı iki farklı seyir defteri tuttu. Bir tanesinde kafasında uydurduğu ve yarışın esas rotasını izleseydi normal şartlar altında ne zaman nerede olacaksa bunları yazdı. Diğer seyir defterine ise gerçekleri, nasıl saklandığını ve bundan ne hissettiğini yazdı. Kendi hesaplarına göre diğer yarışmacıların burunları döndüğüne inandıktan sonra saklandığı yerden çıkıp yarışı bitirmek için İngiltere’ye doğru gitmeye başladı. Bu dönüş esnasında kendi içinde yaşadığı iç savaş ve bunalımın sonunda bu yalanı daha fazla sürdürmemesi gerektiğine inandı ve intihar etti. Bu intihardan sonra teknesini bulan kişiler, teknenin içinde bir yarışmacı göremeyince çok şaşırdılarsa da bu şaşkınlık pek uzun sürmedi. Seyir defteri incelendiğinde neden intihar ettiği ve olayların gerçekte nasıl geliştiğini öğrenildi.

Bu olaylardan sonra yarışmayı bitirebilen tek yarışmacı ve yarışın galibi Robin Knox-Johnston, yarışın ödülü olan bütün parayı zor durumda kalan Donald Crowhurst’un eşine verdi.
Sunday Times Golden Globe Race; Vendée Globe, Volvo Ocean Race gibi dünyanın en ünlü yelken yarışlarının atası olup, katılan yarışmacıların verdikleri üstün mücadele ve sahip oldukları cesaretle belki de şu ana kadar yapılmış en ilginç yelken yarışıdır.
Son Yorumlar