-

-

Bu soru akla devletin “spor politikalarını” getiriyor. Sahi devletimizin bir “spor politikası” var mı? Bu konuda stratejik, operatif ve taktik kararlar alınmış mı? Hedefler saptanmış mı? HAYIR!

Her yıl federasyonlara yetersiz bütçeler tahsis ediliyor. Federasyonlar ehil ellerde mi? Bu bütçeleri en etkin şekilde kullanabiliyor ve başarılı olabiliyorlar mı? HAYIR!

Tahsis edilen bütçeler ancak idare-i maslahat için yeter! Türkiye atletizm sitesindeki rekorlar dahi ancak geçtiğimiz yaz sonunda güncellenmiş. Bu o kadar zor mu? Maliyeti olan birşey mi? Neyse ki Vestel atletizm sitesi var. Rekorları güncelliyorlar.

Bütçeden atletizm federasyonuna ayrılan kaynak birkaç kat arttırılmalı, yeni ve yetenekli sporcuların eğitimi, öğrenimi, beslenmesi, antreman imkanları, malzemeleri, antrenörleri, uzman spor hekimleri, maaşları düzenlenmelidir. Öğrenimleri için burs sağlanmalıdır. Üniversiteler burs vermeyi bir “olmazsa olmaz” biçiminde benimsemelidir. ABD bu konuda örnek alınmalıdır. Bu sporculara iyi bir gelecek garanti edilmelidir. Pekçok genç yetenek 19-20 yaşlarında istikbal ve geçim kaygısıyla atletizmi bırakmak zorunda kalmamalıdır. Sponsorluk kurumu teşvik edilmelidir. Tüm holdingler, büyük şirketler, bankalar, belediyeler, vb sponsor olmalıdırlar.

Çok yakın geçmişte belediyeleri daha çok futbol sponsoru olmaları gerekçesiyle eleştiren Gençlik ve Spor İl Müdürü Mehmet Atalay İstanbul BŞB Başkanı’nın sert uslubuyla karşı karşıya kalmıştır. Ama örneğin İzmir BŞ Belediyesi atletizme ciddi kaynak ayırmaktadır. Belediyelerin muazzam paraların döndüğü futboldan çok kenara itilmiş sporlara destek olması gerekmektedir.

-

Efsane Maratoncu Şevki KORU (1913-2003)

-

Örneğin Fenerbahçe‘nin İspanyol futbolcu Guiza transferi ve genç atlet 100 metre koşucusu Semih Sencer için ödediği transfer ücretlerine bir göz atmak iyi bir fikir verebilir. Bu örnek Fenerbahçe’yi eleştirmek değil, günümüzde bir atletin durumunu ifade etmek için verilmiştir. Fenerbahçe son yıllarda futbol dışı sporlara önemli kaynaklar tahsis ederek Türk sporuna büyük hizmet vermekte ve katkı yapmaktadır. Nitekim 2008′de Fenerbahçe atletizm takımları çok başarılı olmuştur. Futbol takımlarının hepsi spor kulübüdürler ve spor=futbol değildir. Ancak birkaçı dışında futbol kulüplerinin atletizm faaliyeti yoktur.

Atletizmde 24 olimpik branş vardır. Atletizm de tam anlamıyla faaliyet gösteren bir takım erkeklerde; büyükler, gençler ve yıldızlar ile bayanlarda gene büyükler, gençler ve yıldızlarda branş branşa 5 sporcuya sahip olsa takımda 770; 3 sporcuya sahip olsa 372 kişilik kadroya ihtiyaç duyar. Bunlar büyük rakamlar. Gerektirdiği kaynakta muazzam. Bu nedenle atletizm de sponsorluk büyük önem taşıyor.

Bu konuda Enka ve Vestel güzel örnekler oluşturuyorlar. Beijing‘ten sonra sponsorların artması gereği net biçimde ortaya çıktı.

SSCB‘nin yıllık spor bütçesi yılda 10 milyar doların üzerindeydi. Bu, nüfusta göz önüne alınarak Türkiye’ye adapte edilse yaklaşık 5-6 trilyon YTL yapar. SSCB’nin spor başarıları hala hatırlarda. Bizde de böyle bir kaynak devlet ve sponsorlarca karşılanırsa ve böyle bir fon profesyonelce yönetilebilirse, birkaç yıl içinde dünya yıldızları yetiştirebiliriz.

Türkiye’de “Devlet Sporcusu” ünvanı oluşturulmuştur. Bu, iyi niyetli ama yetersizdir. Dünya ve olimpiyat şampiyonlarında derece alanlar ödüllendirilmektedir. Ama sorun dünya veya olimpiyadda ilk dereceye girebilecek duruma gelmektedir. 16 yaşında 400m.’yi 48.26 bir atletimizi 3-5 yıl içinde nasıl 44-45 saniyede koşturacağız? 10 saniyenin altında bir 100m.cimiz, 2.40′lık bir yüksekcimiz, 9000 puanlarda bir dekatloncumuz hiç mi olmayacak? Bütün bunlar organizasyon işi.

Organizayon… Ne yazık ki bu kavram bize oldukça uzak. Yıllardır olimpiyadların ülkemizde yapılması uğraşır dururuz. Vermezler ve çok iyi ederler. Biz bu çapta bir organizasyonu yapamayız. En azından 2020′ye kadar yapamayız.

Yakın zamanda İstanbul’da, en olmayacak yerde inşa edilen olimpik stadımızda Avrupa Erkek ve Kadınlar Atletizm Ligi yarışlarını organize ettik. Stad konumu itibariyle sert rüzgarlara açık olduğu için rekor tescili için üst sınır olan 2 m/sn. hemen hemen hiç mümkün olmadı. Rüzgar zaman zaman 5 m/sn yi aştı.

-

-

Organizasyon duyurulamadı ve 2 günde seyirci sayısı 200′ü aşmadı. Bu rakamın büyük bölümü de gene atletler ve atlet yakınlarından olüşüyordu. Oysa hatırlayalım. Beijing’in 91.000 kişilik stadı atletizm yarışlarının yapıldığı tüm günlerde doluydu.

-

-

İstanbul’daki bu yarışlara dünya ve olimpiyad şampiyon ve rekortmenleri çıkarmış İsveç, Ukrayna, Romanya, Bulgaristan gibi ülkeler ve Stefan Holm, Kyrgyzstan Pars, Johann Wiessman gibi çok önemli atletler katılıyordu. Blanka Vlasiç 2008′in dünyada en iyisi olan 2.06m.’yi 100 kişinin önünde atladı.

Bu yarışlar TRT3‘ten naklen verildi. Uluslarası atletizm yarışları nasıl verilmez konulu bir eğitimin konusu olabilirdi. Spikerler ve ekrana gelen veriler çokğunlukla geç ve yanlıştı. Spikerlerin bir yanlışı düzeltecek bilgi ve birikimi yoktu. Saha içi düzen kötüydü. Pistte bir yarış koşulurken aynı pistte bir sonraki yarışın atletleri ısınıyordu. Kameralar yarış bitilşerini bazen karşıdan gösterdiler bazen de uzun uzun birinciyi gösterip, diğer atletlerin yarış bitirişlerini gösteremediler. Anlaşılan resim seçicimiz daha önce atletizm canlı yayınlarını hiç izlememişti. Bayrak yarışları sonuçları takımların son atletlerin ismi yazılarak verildi.

TRT Beijing‘ten yapılan yayınları başarılı olarak gerçekleştirdiğini açıklamış. Elli kişilik ekip ne yaptı? Birkaç röportaj. Yayınları Çin yaptı. Kamera yerleşimleri, çekimler, resim seçimleri, tekrarlar Çinlilerindi.

Spikerlerimiz sadece iyi kötü anlattı. Saha içinde ise ekiplerimiz yarışı henüz bitirmiş, ter içinde, soluk soluğa atletlerimizi yakalayıp röportaj yaptılar. Onlara nefes alma imkanı vermediler. İşte TRT’nin Beijing başarısı bu.

Ne yazık ki ülkemizde atletizmi bilenler çok az ve bunların pek çoğu karar mercii değil. Atletizmi çok iyi bilen kadrolarımız olmalı. Kordinasyon sağlanmalı.

-

-

Birkaç sözde medyaya… Bundan kırk yıl önce spor sayfalarında liselerarası bir atletizm yarışmasının dahi ik üçe girenleri dereceleriyle birlikte yayınlanırdı. Atletizmi bilen yazarlar yorumlar yazarlardı. Bu zamanla geriledi. Spor sayfası sayısı artmasına rağmen atletizme verilen yer azaldı, neredeyse hiç kalmadı. Önemli atletizm haberleri de yalan yanlış verilir oldu. En büyük saçmalık ise “Atletimiz X falanca yerde 5000m. birincisi oldu.” türünden haberler. Derece yok. Haberi dereceyi yazmadan vermeyi yeterli buluyor. Yani bir futbol maçı sonucunu skoru yazmadan, sadece “X takımı Y takımını yendi” şeklinde vermek gibi birşey. Atletizm ilgisini uzun zaman sürdüren Cumhuriyet gazetesi bile bu kervana katıldı. Beijing sonunda ilk üçe girenleri bir spor ekinde 26 Ağustos’da yayınladı. Dereceler yok… Rahmetli Cüneyt Koryürek ve Kenan Onuk‘un kemikleri sızlıyordur.

Tv kanalları da aynı. Spor programları sadece futbolla ilgili. Sadece NTV Spor atletizme yer ayırıyor. Bu kanalda Beijing hakkındaki oturumlar güzel ve doluydu.

Özetle gerek yazılı gerekse görsel medya atletizmle ilgilenmiyor. Bu durum toplumun atletizmi unutması sonucunu doğuruyor. Toplum atletizmi bilmiyor, ilgilenmiyor. Böyle bir ortamda atletleri kahraman diye tanımlamak gerekiyor. Sevgi yok, ilgi yok, destek yok, para yok; gene de çalışıp, uğraşıp, ter döküp atletizme devam ediyor. Bu gerçekten kahramanlıktır.

Her olimpiyaddan sonra ah vah etmek işe yaramıyor. Bahaneler, vaadler. Hepsi bu…

Geniş katılımlı bir atletizm şurası düzenlenmeli; kısa, orta, uzun vadeli hedefler saptanmalı, bunlar için stratejik ve operasyonel kararlar alınmalı, gerekli mali kaynaklar belirlenmeli, bu kaynakların nasıl sağlanacağı tespit edilmeli, gerekli tesis, malzeme, antrenör, spor hekimi, hakem, masör, atletlerin ödemeleri, burs olanakları, beslenmeleri, antrenörlerin eğitimleri vb. konular karara bağlanmalıdır. Kötü bir kadro ve organizasyonla iyi bir sonuç alınamaz. Organizasyon ve yer alan kadrolar en azından mükemmele yakın olmalıdır.

Bakalım 2012 olimpiyadında ve sonrasında neler olacak….

-

- – - SON – - -

-

Kaynak: Vestel Atletizm, TAF, Beijing olimpyat resmi sitesi, IAAF

]]> http://www.sporlog.com/yazi/atletizm-bir-tutkudur-v-bolum/feed/ 1 http://www.sporlog.com/yazi/atletizm-bir-tutkudur-ivbolum/ http://www.sporlog.com/yazi/atletizm-bir-tutkudur-ivbolum/#comments Mon, 20 Oct 2008 17:46:01 +0000 Misafir Yazar http://www.sporlog.com/yazi/1129 IV.BÖLÜM: BAYANLARDA DÜNYA ve TÜRKİYE REKORLARI

-

-

Dünya rekorlarına bakarak bayanlar Türkiye rekorları hakkında değerlendirmeler yapacak olursak;

-

-

1500m., 5000m. ve 10.000m. de Dünya rekorlarından sadece %1 gerideyiz. 100 engelli ve disk atmada ise %4… Bu dallardaki rekorlarımız gerçekten kaliteli. Ancak, sırıkla yüksek atlamada ve heptatlonda %17, ciritte %21, güllede %22 ile çok gerilerdeyiz.

Bir küçük not: Jackie Joyner Kersee 1988 de dünya heptatlon rekorunu kırarken 7 branşın 3′ünde, o branşların bugün Türkiye rekoru olan derecelerini aşmış 100 eng. 12.69, 200m. 22.56 ve uzun atlamada 7.27 lik dereceler yapmıştır…

(Yelena Isinbayeva)

-

Bu arada 15 bayanlar Türkiye rekoru 10 yabancı kökenli atlete ait.

Erkeklerden farklı olarak bayanlarda olimpik branşlarda tüm rekorlar 10 yaşın altında.

-

Ümit veren gelişmeler

-

1989 doğumlu Melis Redif‘in 400m.deki 53.47′si, 1990 doğumlu Merve Aydın‘ın 800m.deki 2.00.33′ü, 1990 doğumlu Burcu Ayhan‘ın yüksek atlamadaki 1.85′i, 1989 doğumlu Gülcan Sungur‘un 3000 eng.deki 10.15.55′i…

14 yaşındaki Yasemin Tore Opre‘nin 3 adım atlamadaki 12.02 m.si gene 14 yaşındaki Aslıhan Özdim‘inuzun atlamadaki 5.05m. si…

Bu atletler Rusya’da olsa birkaç yıl sonra Dünya çağında atletler olurlardı. Bekleyip görelim…

-

Bir gözlem

-

100m. engellideki başarılı atletlerimiz Nevin Yanıt (resimdeki) 100m.yi 11.80 ile koşmuş, 110 engellide de 12.76 sı var. Aradaki fark 0.46 sn. Birde Susanna Kallur‘a bakalım; 100m.si 11.30, 110 engelli 12.49…Fark 1.19sn. Kalkur, Nevin Yanıt’tan 100m.de 0.50 sn, 110 m. engellide ise 0.27sn. hızlı. Eğer, engel tekniğini hiç geliştirmeden sadece süratini arttırabilse 110 engelli rekorunu Nevin Yanıt getirebilir. Yanıt 12.76 yı 2007′de koştu. 2008′de bir gelişme yok. Hızlanmazsa 12.76 yı kırması zor gözüküyor.

Yıldız bayanlar kategorisinde tablo çok parlak görünmüyor. Gelecek ümit veren atlet yok denecek kadar az.

Eldeki yeteneklerin nasıl nasıl gelişmeler göstereceğini göreceğiz. Atletizme devam edecekler mi? Yoksa imkansızlık, ilgisizlik nedeniyle bırakacaklar mı?

-

Önce üzüntüyle belirtmeliyim ki Türkiye Atletizm Federasyonu resmi internet sayfasında rekorlar uzun süredir güncellenmemiş. (bu yazının yazıldığı yaz döneminde güncellenmeyen Atletizm Federasyonu sitesi, ne mutlu bize ki şu an güncel olarak bulunmaktadır.) Şaşırmamk gerek, bu federasyon Elvan‘a 5000 m. ikinciliğinden “Türk Bayrağı” ulşatıramayı dahi beceremeyen federasyon. Vestel Atletizm internet sitesi daha güncel bilgiler veriyor. Teşekkürler Vestel…

Atletizm Federasyonu listesinde pekçok yeni Türkiye rekoru yer almıyor. Tebirkler (!) Atletizm Federasyonu!.. Vestel sitesinde 2008 Beijing rekorlarını bile eklemiş.

Rekorlardan ilginç birkaç not… Kadınlar Türkiye rekorları listesinde 15 rekor 9 yabancı kökenli atlete ait.

-

Erkekelerde Dünya ve Türkiye rekorları kıyaslaması:

-

-

Bu tablo, erkeklerde en kıymetli rekorun, Zeki Öztürk’ün 18 yıl önce (1990) kırdığı 3.35.68 lik 1500m. rekoru olduğunu gösteriyor. Dünya rekoruyla farkı sadece %3. Bunu Selahattin Çobanoğlu‘nun 800m.’deki 1.46.92 lik rekoru ile Selim Bayrak‘ın 10.000m.deki 27.29.33 lük rekorları; dünay rekorunda sadece %4 geride olmalarıyla izliyor. Eşref Apak‘ın çekiç atmadaki 81.45m.si Dünya rekorundan %6 geride. Göreceli olarak en kötü rekorumuz cirit atmada Fikret Özsoy’un 75.82m.si Dünya rekorunun 22.66m. ve %23 gerisinde. Diğer atma branşlarında farklı gerideyiz.

Disk atmada Ercüment Olgundeniz‘in (resmideki) bu yıl kırdığı 64.70m. lik Türkiye rekoru, dünya rekorunun 9.38m. ve %13 gerisinde. Gülle atmada Fatih Yazıcı‘nın 18.73′ü dünya rekorundan %19 geride. (4.39m.) Çekiç atmada müstesna bir atlet olan Eşref Apak‘ı ayırırsak atmalar en kötü olduğumuz dallar. Bu dalları dekatlon rekorumuz %14 ve 110 engelli rekorumuz %12 ve uzun atlama rekorumuz %10 ile izliyor.

Böylece tekniğin önem taşıdığı branşlardaki zayıflığımız açıkca görülüyor. Keza tekniğin önemli olduğu 110m. engelli de de 1.18 san. ve %12 gerideyiz. Dekatlondaki fark -%14. (7757/9026)

Bu arada 100-200m. rekorlarımız 10, 110 eng. rekorumuz 17, cirit rekorumuz 16, dekatlon rekorumuz 12 yaşında. Buna karşılık 2008′de 5000 ve 10.000m.lerde Selim Bayrak, disk atmada Ercüment Olgundeniz, 4X100m. ve 4X400m. de Milli Takım yeni Türkiye rekorlarını kırdılar.

Usain Bolt‘un 100m.deki 9.69′u, 200m. de 19.30 u, Jamaika‘nın 4X100m.deki 37.10 u Beijing’in inanılmaz rekorları. Jamaika 4X100 takımı müthiş atletlerden kuruluydu ve değil 37.10, 37.00 nin altında bile koşabilirdi. Ancak A.B.D. erkek ve kadın 4X100 takımlarından sonra, kendilerinden yarım saat önce kadınların mutlak favorisi Jamaika’nın da bayrak düşürerek elenmeleri üzerine çok dikkatli bayrak değiştirerek biraz zaman kaybını kabullendiler. Gene de 37.10 la, eski Dünya rekoru sahibi A.B.D. (37.40) ile aynı yarışta koşsalardı, yarışı 3-3.5 m. önde bitirirlerdi.

Usain Bolt biraz yoğunlaşsa 400m.de Michael Johnson‘un 43.18 ini de kırabilecek gibi görünüyor. 100m. de son 20m. yi yürüyerek koşup 9.69 yapması olağanüstüydü.

-

Erkeklerde umut vaad eden genç atletlerimiz var. Bu yıl 200m. yi 21.32 koşan İzzet Safer (1991), 1500m.yi 3.45.88 koşan Cihat Ulus (1990), 110 eng. yi 14.07 koşan Emre Karademir (1989), ciriti 71.73 atan Fatih Avan (1989), yüksekte 2.21m. atlayan Ümit Tan (1990), sırıkla yüksekte 4.53m. yi geçen Emre Güleryüz (1991). Ancak bazı genç atletlerin son iki yılda gelişme gösterememesi de dikkat çekiyor. Örneğin 1989 doğumlu Semih Sencer 2006 da 100m.yi 10.65 koşmuştu. Yani 17 yaşında. 2007 ve 2008 de bu dereceyi geliştiremedi. Benzer bir durum 400m. yi 2006 da 16 yaşındayken 48.26 koşan Emrah Çoban (1990) (resimdeki) içinde geçerli. Bu yeteneklerle ilgilenen var mı? Doktoru, masörü, beslenme uzmanı, antrenörü var mı? Sponsoru var mı? Semih Sencer 2008 de 5000YTL.ye Fenerbahçe‘ye transfer olmuş. Yılda 5.000YTL…Besin yardımı falan yok.Sponsoru yok. Günümüz atletizmi tam zaman çalışma gerektiriyor.

Bu koşullarda bu yetenekler nasıl gelişecek? Hatta nasıl atletizme devam edecek? Emrah Çoban 45′li saniyeleri nasıl, ne zaman koşabilecek? Ya da koşabilecek mi? Ya da bu yıl,14 yaşında olupta 800m.yi 2.05.82 koşan Adem Karagöz, uzunda 6.27m. atlayan Ümit Sungur, üç adımda 13.45m. atlayan Musa Tüzen, yüksekte 1.80i geçen Nuri Sezer? Hani bir laf vardır; Nerede Devlet? Nerede tesis, doktor, beslenme uzmanı, antrenör, sponsor?

-

1952 olimpiyatlarıyla başlayan SSCB-ABD rekabeti “doping” kullanımını arttırdı. Doping etkileri özellikle kadın atletlerin bedenlerinde kolayca görülür hale geldi. 1963,2te doping için tedbirler alınmasına karar verildi ve bu tedbirler 1967′de yürülüğe girdi ve sert şekilde uygulandı. WADA (World Anti-Doping Agency) yeni geliştirilen doping ilaç ve yöntemleri dolayısıyla kontrol kriterlerini sürekli güncellemeye başladı. Otoriteler en sıkı kontrollerin atletizmde yapıldığını ifade ediyorlar.

1988 Seul Olimpiyatlarında 100 m.’de 9.79 sn. ile olimpiyat ve dünya rekoru kıran Jamaika asıllı Kanada’lı Ben Johnson‘un (resimdeki) altın madalyası pozitif çıkan doping testinden sonra geri alındı ve rekoru silindi. 1980′lerde anti-doping kampanyalara ünlü atletlerde katıldı. Artık atletizmde doping olaylarına daha seyrek rastlanıyor. Ancak doping asla tümüyle önlenebilmiş değil. Hala doping cezası alanlar var ve asıl önemlisi WADA’nın kontrol kriterleri arasında bulunmayan ve tabii yakalanmayan ama çok kullanılan doping maddelerinin varlığı konuşulmakta.

Türk atletizm tarihinin en önemli yıldızı Süreyya Ayhan (resimdeki) yanlış doping örneği vermesi, sonra da doping örneği vermeyi reddetmesi dolayısıyla 2004 Atina ve sonra ABD’de verdiği iki örneklte doping maddesi tesbit edilmesi üzerine aldığı ceza nedeniyle 2008 Beijing oyunlarına katılamadı ve Türk halkını Atletizmdeki ilk ve ikinci altın madalya sevincini yaşatmaktan yoksun bıraktı. Süreyya Ayhan’ın 3.55.33′ü Beijing şampiyonunundan 5 saniye daha iyi. Hayıflanmamak elde değil. 1980′lerde özellikle bayanlarda kırılan rekorların çoğu duruyor. Bir kısmına yaklaşılamıyor bile.

İşte bazı örnekler;

Çekoslovak Jarmila Kratochvilova‘nın 800 metredeki 1.53.28′lik rekoru 23 yılı doldurdu. Bu yıl Beijing’i kazanan 19 yaşındaki Kenya’lı Pamela Jelimo bu rekoru kırabilecek gibi görünüyor. Bulgar Yordanka Donkova‘nın 100 metre engellideki 12.22′si (1988) tehlikede görünmüyor. 20 yıl önce 100 ve 200 metrelerde Dünya ve Olimpiyat rekorlarını 10.49 ve 21.34 ile kıran, yarışlarını gülerek koşan Florence Griffith Joyner çok erken bir yaşta açıklanamayan bir yaşta öldü. Rekorlarına yaklaşılamayan Griffith, kullandığı doping maddeleri yüzünden öldüğüne ilişkin iddialar hale gündemde. İki Çin’li 1500 m. Dünya rekorunu 3.50.46 ile kıran Yunxia Qu ve 10.000 m. rekorunu 29.31.78 ile kıran Junxia Wang, 1993′teki bu rekorlardan sonra sahalarda görünmediler. 1985′de Marita Koch tarafından kırılan 23 yıllık 400 m. rekoru 47.60 daha uzun yıllar kırılamayacak gibi görünüyor. Bayanlarda 49.00 saniye altını koşmak bile adeta mucize. Beijing’te bu mesafe 49.62 ile kazanıldı. Galina Chistyakova‘nın uzun atlamadaki 7.52si (1987) dokunulmazlardan. Yüksekte Stefka Kostadinova‘nın 2.09′uda (1987) öyle. Gülle atmada Natalya Lisovskaya‘nın 22.63 metresi 21 yaşında, Gabriele Reinsch’in disk atmadaki 66.80 m.si ise 20 yaşında… Jackie Joyner-Kersee‘nin heptatlondaki 7291 puanı da 20 yaşını aşmaya hazırlanıyor.

Erkeklerdeki yaşlı rekorlar ise şöyle;

400 metre engelli Kevin Young‘ın 46.78′lik derecesi 16 yaşında, uzun atlamada Mike Powell’a ait olan 8.95 m.lik rekor 17, disk atmada Jurgen Schultz‘ün 74.08m. lik rekoru 22, çekiç atmada Yuri Sedykh‘in 86.73 m.si 22, gülle atmada Randy Barnes‘a ait 23.12 metrelik rekor 18 yaşındalar. Bu rekorların hiçbirine Beijing’te yaklaşılamadı.

-

Birkaç yıl süren aktif atletizm hayatımdan sonra bu sporun bir tutkunu olarak, “sporların anası” şeklinde tanımlanan atletizmi 45 yıldır yakından izliyorum.

Kökenleri antik Yunan’a dayanan atletizm binlerceyıldır gelişerek, yeni branşlar eklenerek, 1896′da düzenlenen ilk olimpiyatların ana sporu olmuş ve bu özelliği günümüze kadar korumuştur. I.Dünya savaşı dolayısıyla 1916 ve II.Dünya savaşı dolayısıyla da 1940 ve 1944 olimpiyatları gerçekleştirilememiştir.

Daha önceki olimpiyatlara katılmayan SSCB, soğuk savaşın başlamasından sonra bütün ağırlığıyla 1952 Helsinki Olimpiyatlarında boy gösterdi ve olimpiyatlara siyasi rejimlerin mücadelesi eklendi, rekabet güçlendi. 1952-1988 arasındaki olimpiyat oyunları iki bloktan da yetişen muhteşem atletlerin nefes kesen mücadelelerine ve Dünya rekorlarına sahne oldu. Siyaset 1980 Moskova Olimpiyatlarına ABD ve bazı batık ülkelerin ve Türkiye’nin boykotuyla yeni bir boyut kazandı. SSCB ve Doğu bloğu ülkeleri buna, 1984 Los Angeles Olmpiyatlarını boykot ederek cevap verdi. Olimpiyatların daha erken dönemlerinde ırkçılıkta söz konusu oldu.

1912 Olimpiyatlarında altın madalya (dekatlon) kazanan Jim Thorpe’un madalyası Amerika’ya dönüşünde sudan sebeplerle geri alındı. Jim Thorpe bir Kızılderiliydi. Uğraki haksızlık sonraki yıllarda Amerika için bir yüzkarası oldu, öyküsü Burt Lancaster’ın Jim Thorpe’u canlandırdığı bir filme konu oldu. 1968 Meksika Olimpiyatlarında 200m. de altın ve bronz madalya alan siyahi Tommie Smith ve John Carlos siyahi kürsüde eldivenli yumruklarını kaldırarak Amerika’da zencilere uygulanan ırkçı ve aşağılayıcı politikaları protesto ettiler ve derhal Amerika’ya geri getirilerek ceza aldılar. 1956 Melbourne olimpiyatlarında SSCB ve Macar sporcuları arasında gerginlikler oldu. SSCB mevcut rejimi korumak için Macar yönetiminin çağrısıyla Macaristan’a girmiş ve sivil isyanı bastırmıştı. Benzer bir gerginlik SSCB-Çekoslovakya arasında Prag Baharı’nın Varşova Paktı ülkelerince sonlandırılması nedeniyle yaşandı. 1972 Münih Olimpiyatlarında Filistin’in Kara Eylül örgütü İsrail atletlerini rehin aldı ve bir kısmını öldürdü.

1988 Seul Olimpiyatlarından sonra bunlara benzer olaylar yaşanmıyor. Sonrasında önemli bir gelişme 1992 Barselona Olimpiyatlarıyla birlikte olimpiyatların profesyonellere açılması ile oldu.

Eski Türk Atletimizin sizler için hazırladığı, atletizm yazı dizisini sizlerle paylaşmamıza çok az kaldı.

Geçmişten günümüze Türkiye’de ve Dünya’da atletizim sporuna, kırılan ve kırılamayan rekorlara, parlayan ve parlayamayan yıldızlara kadar atletizm ile ilgili herşeyi burada bulabileceksiniz.

Ayrıca geçmiş Olimpiyatlara, ünlü Atlietizm liglerine ve geride bıraktığımız 2008 Beijing Olimpiyatları’na ilişkin birçok konuyu ele alan, uzun uğraşlar sonunda hazırlanmış bu yazı dizisini sizlere sunuyoruz.

Çok yakında…