Sporlog ailesi olarak hepimiz, Euro 2008 hakkında yazdık çizdik ve hepimizin kafasında kendimize göre en iyi 11′ ler oluştu. Ben de baştan sona büyük bir keyifle izlediğim turnuvanın kafamda belirlediğim en iyi 11′ ini ve yedeklerini sizinle  paylaşmak istedim. İşte size 22 kişilik kadrom:

*

Altın 11:

*

                           Teknik Direktör: Fatih Terim

*

                        Casillas

*

                     S. Ramos           Pepe           Marchena         Zhirkov

-

                      Schweinsteiger         Fabregas           Senna           Arda

*

                    Semih                    Villa

*

Gümüş 11:

*

                    Teknik Direktör: Luis Aragones

-

                   Akinfeev

*

                         Friedrich             Kolodin           Puyol            Hakan

*

                      Hamit            Xavi             Sneijder           Silva

*

                     Pavlyuchenko            Torres

-

Her zamanki gibi bir maç sonrası size, Türkiye-Almanya maçı görüntüleriyle geri dönüyorum.

-

İşin kötü tarafı açıkcası her gittiğim maçı kaybediyoruz ve bu maçtan sonra yakın gelecek içerisinde taraftarı olduğum takımın maçına gitmemeye karar verdim.

-

-

Maçın her dakikasi heyecan dolu ve çok duygulu geçti. Başından başlamak gerekirse uçakla İsviçre sınırına ulaştıktan sonra arkadaşlarımla buluşup trenle Basel‘ e geçtik. Yolculuk bol alkollü ve Türk taraftarların treni ele geçirip İsviçre’ de görülemeyecek hareketleriyle devam etti. En çarpıcı nokta herhalde açılan 5 litrelik fıçı Heineken’ in her yere dökülmesi ve aynı bir kampçı gençlik havasinda trenin içine edilmesiyle sonuçlandı. (bu arada sakın heineken almayın. 5litre fıçı alacaksanız da çok soğuk olmasına dikkat edin. Sadece köpük çıkıyor yoksa)

-

-

Basel’ e geldiğimizde taraftarlar arasında bir kardeşlik ortamı vardı. Bunu fotoğraflardan da anlayacaksınız. Biraz gar etrafinda Avrupa Kupası sayesinde milyonlar kazanan barlarda takıldıktan sonra Basel St. jacob Park stadına geçtik. Sinirler gerilmeye başlamisti, binlerce insan avrupanın ve dünyanin her yerinden gelmişlerdi.

-

Maç anı, bizimkiler sahada (10.000 civari turk taraftarlari) avazı çıktığı kadar bağırmaya başladı. Tüylerim diken diken oldu. Maç başladı ve inanilmaz bir Türkiye sahada…

-

-

İki hafta önce aynı takımı kendi gözlerimle görmemiş olmasam Avrupa’ nın en iyi takımı diyebilirdim. İlk gol yanımızda oturan Alman’ ı öptüm ve Almanlar şaşkındı. Onların golü maalesef 4 dakika sonra sarı kafa tarafindan geldi. İlk yarı sonu çok keyifli bir maç izlemis olduk ama daha neler göreceklerimizi hayal edemiyorduk.

-

Taraftarin tüyleri diken diken ve maç heyecanı bu durumun değişmemesini sağlıyordu. Avazımızın çıktığı kadar bağırıyorduk. İkinci yarı başladığında hepimiz aynı şeyi söylüyorduk. Hakemler maçı Türkiye‘ ye vermemeye kararlı ve işin garibi, yanımızdaki Alman taraftarlar da bize katılıyordu.

-

Hakem Almanya’ ya 2 tane yüzde yüz kartı çıkarmadı ve bizim çocuklar yerden yere fırlatıldı ama Allah’ tan Alman oyuncuların Türkiye korkusu, onların üstünden maç boyunca gitmedi. Semih beraberlği getirdiği anda stad çıldırdı. Sanki Avrupa şampiyonu olduk. Sabri‘ nin o çalımı, orta ve gol dahisi Semih Şentürk.

-

Alman taraftarlar tamam kaybettik dediler.

-

Ve son dakika golü…

-

Bir anda Hırvatlar’ a karşı maçı nasıl kazandığımız aklıma geldi. Ve Hırvatlar’ ın o an ne hissettiklerini çok iyi anladım.

-

Maçtan çıktığım zaman hala başım dönüyordu ve hala Semih gözlerimin önündeydi.

-

Semih golü attı, tamam basardik, Türkiye Şampiyon!!

-

Ama maç bitmişti ve ne yazık ki inanılmaz bir şekilde elenmiştik. Gözlerimiz dolu trene geri bindik.

-

Maçtan bazı objektif sayılar vermek gerekirse, yaklaşık 30.000 Alman ve 10.000 Türk vardi. Bunun nedenini anlamak zor
benim için ama sadece biz bağırdık, onlar oturup sadece maçı izledi. Yani maçı kazandıktan sonra bile hiç öyle çok sevinmiş
görünmediler.

-

Kesin bir şey var ki Avrupa Şampiyonasi’ nda en renkli taraftarlar bizdik. Ve bu tartışılmaz bir gerçekti.

-

Fotoğrafların tadını cıkarın. SporLog için baya bir reklam yaptım

-

Sevgilerle,

-

HER ZAMAN HER YERDE EN BÜYÜK TÜRKİYE!!!

-

EMİN KARDIÇALI

Ve Euro 2008′ de şampiyon İspanya oldu. İspanya, 90 dakika boyunca Almanya’ ya oranla daha üstün bir futbol sergilediği final maçında haklı bir galibiyete uzandı. EURO 2008′de oynadığı 6 maçı da kazanan İspanya, turnuvayı yenilgisiz kapatmış oldu. Turnuva takımı Almanya ise 6 kez oynadığı finalde bu kez kupaya uzanamadı. Fenerbahçe ile anlaşan, İspanya’nın başındaki 70 yaşındaki Luis Aragones de, Avrupa Şampiyonası’nı kazanan en yaşlı teknik adam olarak Otto Rehagel’ den bu ünvanı aldı.

*

Ayağa hızlı paslar ve yetenekli oyuncuları ile Almanya’dan daha kaliteli bir takım olduğunu kanıtlayan İspanya, ilk 45 dakikada oyunu domine eden taraftı. Fernando Torres belki de turnuvada kendisinden beklenen patlamayı yapamamıştı, fakat her maç rakip defans oyuncularını fena halde yıpratmıştı. Maç öncesi David Villa’ nın yokluğunda Fernando Torres’ in yıldızlaşacağını tahmin ediyordum ve tahminim doğru çıktı. Fernando Torres finallerin, büyük maçların oyuncusu olduğunu attığı golle yeniden gösterdi. Büyük bir azimle takip ettiği topu önünde Lahm olmasına rağmen yakalayıp çok şık bir vuruş yaparak topu filelere gönderdi.

*

Almanlar ikinci yarıda da pozisyon bulmakta zorlanırken, İspanya çok adamla geldiği ataklarda, farkı açmaya çok yaklaştı. Alman kalesinde tehlikeli pozisyonlar yaratan ancak daha fazla gol bulamayan İspanya şampiyonluğa uzanan taraf oldu.

*

Yaklaşık 1 aydır, özellikle Türk futbolseverler olarak bu heyecanın içinde sürüklendik ve sonunda bir turnuvanın daha sonuna geldik. Euro 2008′ e damgasını vuran Türkiye’ nin bir taraftarı olarak gurur duyuyor ve şampiyon İspanya’ yı alkışlıyorum.

Evet belki sanal bir maç, ya da sürreal bir çalışma, ama bu akşam ki maçı izleyince İspanya karşısında yarı finale yakışmayacak bir Rusya gördük ve bu duruma bakıldığında eğer 3. lük 4.lük maçı oynansaydı kazanan tarafın Milli Takımımız olacağını söylemek içten bile değil.
Yarı finaller öncesi favori Almanya ve İspanya’ dan sonra Türkiye ve Rusya’ ya süpriz yorumları yapılmıştı. O ana kadar dirençle, istekle ve üstün mücade ile oynayan bu iki takımın yarı finalde ne yapacağı merak konusuydu. Beklenildiği gibi süpriz olmadı ve Almanya ile İspanya finale çıkan takımlar oldu. Tek bir farkla. Bu akşam Rusya 3-0 yenildi ve yenilmesinin dışında İspanya karşısında varlık dahi gösteremeyerek kaleye sadece 1 şut çekebildiler, o da maçın 88. dakikasında. İspanya ise Rusya kalesine tam 11 şut gönderdi ve haklı bir galibiyet aldı. Futbolsever olarak maçta 3 gol görmüş olabiliriz ama Avrupa Şampiyonası’nda yarı finale yakışan bir mücadele izleyemdik bu gece. Dün ise her şey çok farklı idi, son dakika golleriyle, mücadelesi ve arzusu ile yarı finale gelen Türkiye, çok daha hırslı çok daha azimli ve çok daha başarılı bir performans sundu izleyenlere. Almanya’ nın mutlak favori olduğu maçta baskın taraf bizdik ve kaleye tam 11 tane şut çekerek ne kadar üstün bir futbol oynadığımızı kanıtladık. 3 gol atan Almanlar’ın kalemize çektikleri şut sayısı ise yine 3. Yani biraz daha dikkatli, biraz daha tecrübeli olabilseydik Pazar akşam ki maçta İspanya ile gerçek bir kupa finali yaşayabilirdik, ama olmadı.

Bu sonuçlar ardından millilerimiz ülkemize geri döndüler ve tabiki de ayakta alkışlandılar. Onlara bizlere yaşattıkları bu sonsuz sevinç için ne kadar teşekkür etsek azdır. Bu yaz çok eğlendik doğrudur ama başarımızın sevincini en hakkıyla yaşayıp tekrar çalışmaya başlamız lazım. 2010 Dünya Kupası ön elemelerinde güçlü rakipler bizi bekliyor. Bu sevincin, bu başarıların daha fazlasını 2010’ da yaşamamız içten bile değil yeter ki gerekli desteği arkasına alan takımımız çalışmaya devam etsin.

Euro 2008 Avusturya-İsviçre Avrupa Sampiyonasi’ nda milli takımımız dün yarı finalde Almanya’ ya yenilerek sampiyonaya veda etti. Bir çok sakat ve cezalı futbolcuya rağmen milli takımımız üstün bir oyun sergilerken BALLI Almanlar kalemizde bulduğu 3 pozisyonuda gole çevirerek finale çıkan takım oldu. Halbuki gece çok güzel başlamıstı. Uğur Boral ile öne geçtik ardından Bastian Schweinsteiger ile Almanlar skoru eşitleyip ilk yari berabere sonuçlanmıştı. 2. yarı başladığında yine üstün taraf bizdik. Cılız Alman ataklarını tecrübesiz defansımız, ilk defa yan yana oynayan Gokhan ve Mehmet Topal, rahatlıkla savuşturuyorlardı. Ardından Rüştü’nün hatası ve Almanlar öne geçti. Çok rahattık çünkü rüya aynen devam ediyordu ve üstüne Semih’in golü geldi dakika 85’de.

Hala rüyadaydık tıpkı Çekler’le ve Hırvatlar’la olan rüyalar gibi. Değişen hiç birşey yoktu çünkü yine Milli Takımımız geriden gelecekti… Fakat 90+1 de Lahm 70 milyonu rüyadan uyandıran golün altina imzasını attı. 2 dakika vardı maçın bitimine, acaba bir rüyanın sonu başka bir rüyanın başlangıcı mı olacaktı derken UEFA’ nın hakem diye adlandırdığı İsviçre’ li Massimo Busacca son düdüğü çalarak başka bir rüyanın başlamasına engel oldu. Millilerimiz belki de turnuvanın en güzel futbolunu, bu kadar eksiğe rağmen, oynadı. Fakat turnuvadan da elenmemize engel olamadı. Bana göre milli takımımız yenilmesine rağmen tüm dünyaya futbolun nasıl bir spor olduğunu ve nasıl oynanacağını göstermiş oldu. Artık dünyada Türk Futbolu denince akla gelecek ilk şey atak ve güzel futbol olacak. Bu düşüncede, bu aslanlarımız tarafından tüm dünyanın beynine kazınmış oldu. İnşallah 2010 Dünya Kupası’ nda BALmanlarla karşılaşırız da o zaman işte 3-2 yendiklerine bin kere şükür ederler. Çünkü o zaman cok daha farklı bir Milli Takım olacak…

“Milli Takımımızla gurur duymadım”

Peki gerçekten bırakmasın mı bizi? Her maç öncesi yabancı basına verdiği demeçlerde İtalya’da Seri B‘ de bile olsa bir takım çalıştıracağım demesi kötü etkilemez miydi futbolcularımızı? Neden Türkiye’ de değil avrupa diye sormaz mıydı futbolcu kendi kendine? Ya şampiyon olunsaydı, ceza mıydı ödül müydü bu Milli Takım oyuncusu için?

Portekiz maçı sonrası medyayla inatlaşıp, “alın bu da sizin istediğiniz takım, nasıl oynayacak bakalım İsviçre karşısında” diye, bence turnuva öncesinde öyle bir kadroyu oyuna sürmeyi aklına getirmese bile sahaya sürmeseydi,Ardaya hiç forma şansı tanımasaydı, yeni bir kahraman yaratacağım diye Mevlüt’te sırar etseydi ne derdiniz? Stattaki ekranda her kendini gördüğünde oskara aday hareketler yapsa bile “Fatih Terim bizi bırakma” der misiniz?

Ben bu turnuva sonrasında diyebilirim. Savaşmayı öğretti takıma, hiç durmadan pres yapıp, topa sahip olmaya çalışmayı aşıladı futbolcularına Portekiz maçı sonrası. En önemlisi saha kenarındaki liderdi omuzunun üstünde görülen Atatürk resminin yanında. Almanya ya da İspanyadan fazla konuşulmasını sağladı Milli Takımımızın 2008′de. Kıskandırdı tüm dünya’ yı oynadığı ateşli futbolla. Kendini Türkiye vatandaşı hissettirdi Türki devletlerde yaşayan soydaşlarımıza!

Yapılan açıklamalara göre 2010′da görevinin bşaşında olacakmış Fatih Hoca. Olacaksa medyayla barışık, yorumlara ve eleştirilere açık olan bir Fatih Hoca isteriz. Futbolcularını düşman etmemeli kendi basınına. Nefretle değil sevgiyle kazanmalı başarıyı.

Son söz Mehmet Topal‘a. Maç öncesi aradığı bir abisine “bugün Nesta olacağım hocam” dedi. Helal olsun kendisine! İlk defa oynadığı bir pozisyonda, hissettirmemeye çalıştı takım arkadaşlarının yokluğunu. Nesta olamadı ama Mehmet Topal olarak sapasağlam ayakta kaldı. Tebrikler ve alkışlar kendisine…

“Sen şampiyon olmasan da, kupaları almasan da…“ tezahüratı dünkü maçtan sonra bir çok Türk’ ün ağızından göz yaşlarıyla söyleniyordu. Turnuvadaki en iyi futbolumuzu oynadığımız yarı final maçımızda kader bize kendi oyunumuzu oynadı ve son dakika golüyle bizi evimize uğurladı.

*

Türkiye dünkü futboluyla Almanlar‘ ı bir panik havasına sokarken, biz de tv’ de Rüştü‘ yü görmemenin sıkıntısını yaşıyorduk, çünkü biz böyle maçları çok görmüştük, Rüştü’ ye gelen 2. topun golle sonuçlanabileceğini çok iyi biliyorduk. Nitekim de öyle oldu.

*

Milli Takımımızın yedek kadroyla çıktığı maçta rakibini sahadan sildiğini görünce, acaba tam kadro çıksaydık fark mı atardık? Ya da yıldız oyuncularımız oynadığı için önlem alırlarmıydı ve top oynayamazmıydık? Gibi sorular insanın kafasını kurcalıyor.

*

Almanların maç öncesindeki endişeleri bir bir gerçekleşiyordu dakikalar ilerledikçe. Milli takımımızın o, Almanlar tarafından tanınmayan yedekleri kendilerini sağlı sollu tanıtıyorlar ve kadrodaki her oyuncumuzun yıldız olduğunu kanıtlıyorlardı.

*

Sonuç olarak; saçmasapan gol yeme hastalığımızın kurbanı olduk yine. Turnuvanın başından beri oynamak istediğimiz oyunu veda maçımızda oynayabildik ve finali de sonuna kadar haketmiştik aslında. Helal olsun sizlere, helal olsun çocuklar, şanlı bayrağımızı zirveye taşıyan, bizi gurur ve sevinç göz yaşlarına boğan herkese teşekkürler. 

-

0      Yellow card       2

0        Red card        0

3     Shots on goal     11

4      Shots wide        6

14     Fouls committed   15

2        Corners         8

0       Offsides         1

27′ 34”  Ball. Poss.(time) 32′ 59”

45%      Ball. Poss.   (%) 55%

Yukardaki maç istatistiklerine bir göz gezdirebilir misiniz?  Kaleye 17 şut çeken yada %55 topla oynama yüzdesine sahip olan takım kim sizce? 8 tane korner kullanan yada 32 dakika 59 saniye topla oynayan? Almanya diyebilirsiniz dün akşamki maçı izlememişseniz.

Ya da dün akşam sahaya çıkan takımların formalarını değiştirin zihninizde. Almanlara Türkiye formasını giydirin. Ne düşünürdünüz bir Alman olsanız? Galip gelmiş olsanız bile göğsünüz kabarabilir miydi maçın ardından? Çıkabilir miydiniz sokaklara arabanızla finale kaldığınız için? Yada yarın sabah işteki Türk mesai arkadaşınıza “Nasıl yendik sizi!” diye övünebilir miydiniz takımınızla?

Övünülecek tek takım varsa oda Türkiye Milli Takımı’nın gösterdiği başarıdır, onur savaşıdır, mücadeledir, hücum yaparak defans yapmaya çalışmaktır, sahaya 11 kişi çıkıldığını göstermektir. Yenilse bile tüm dünyanın takdirini kazanmaktır, maç sırasında ekrana yansıyan Almanların mimiklerini, şaşkınlıklarını, kafalarını ellerinin arasına almalarını görüp “Ne mutlu Türk’üm” diyebilmektir. Sahada ezildikleri için 90 dakika sonunda galibiyete ne kadar çok sevindiklerini görüp gurur duymaktır. Mattheus’un maç sonrasında yapacağı açıklamayı beklemektir güzel olan. Lorant’ın ayıbını örtmeye çalışmasıdır. İngiliz gazetelerinin dün eleştirdiği takımımızı bugün Almanlara ders verdiğini yazmasıdır zevk alınan. Keşke kupa yanında gelseydi de daha bir katmerli olsaydı sevincimiz.

Dün akşam tüm dünyaya ne kadar güçlü bir takım olduğumuzu kanıtladık. Artık hedefimiz 2010 Dünya Kupası olmalıdır. Genç futbolcularımızın önü açıldı, onların yanına yeni yıldızlar yetiştirmeliyiz. Avrupa yetmezdi zaten bize, Dünya Kupasını istiyoruz!!

Bir hatırlar mısınız, 17 Kasım 2007 sabahı gazetelerinizi açtığınızda, Norveç-Türkiye 2008 Avrupa Şampiyonası elemesi maçı öncesi yorumları okuyup ne düşünmüştünüz? Türkiye deplasmanda galip gelip gidebilcek miydi turnuvaya?? Yoksa bizim yerimize Norveç mi katılacaktı? Umutsuzduk biraz, biraz şevksiz. Maçı bile zorla izledik. Oysa yine 1-0 geriden gelip yenmiştik Norveçlileri kendi sahalarında.

Yaklaşık yedi ay sonra ise bambaşka bir psikoloji içinde takımımız ve milletimiz! Artık kendimizi yenilmez hissediyoruz. Sanki doğa üstü güçleri olan bir film kahramanı gibiyiz. İlk tokatı biz yiyoruz ama yılmıyoruz, pes etmiyoruz. Filmin sonu hep mutlu bitiyor.

Oscar Ödüllerine aday bu filmin 4. serisi ilk kez bu akşam 21.45′te gösterime girecek. Romantik-korku-macera türündeki film milyonları televizyonlarının başına kitleyecek. Senaryo ve yöneten Fatih Terim, oynayanlar ise sahada olsun olmasın 24 tane korkusuz cengaver. Umarız bu sefer kahramanlarımız, kötüleri etkisiz hale getirmeyi son dakikalara bırakmazlar.

Serinin 5. ve son filmini heyecanla bekliyoruz….

Mutluluk tarif edilemez bir duygu açıklanamaz bir histir. Kışın soba karşısında oturmak insanı mutlu ederken yazın deniz kenarında rüzgara karşı olmak aynı duyguyu verir. Biz spor, özellikle futbol fanatikleri için ise tuttuğu takımın başarılı olması, goller atması mutluluk demektir. Evet ülke olarak bu gün 2008 Avrupa Şampiyonasında yarı final oynayacağız. O yüzden tüm ülke olarak çok mutluyuz. Sadece bu akşam ki maç değil, yaklaşık olarak 20 gündür çok mutluyuz çünkü televizyonlarda, gazetelerde, yerli yabancı bütün basın organların da 20 gündür kendimizi görüyoruz. Eurosport’ ta hala Türkiye maçını izliyebilioruz veya yabancı bir internet sitesinde ki en iyi oyuncular kısmında kendi futbolcularımızla gurur duyuyoruz. Fotoğraflarda, videolarda hep kırmızı beyaz renkleri ve mutlu insanları görüyoruz. Şampiyonanın bitmesine sadece 2 tur kaldı. Biz şu ana kadar olan butün turlarda masamızda rakımız, yemeklerimiz, arkadaslarımız, ailemiz, hep beraber eğlenerek maçlarımızı izledik. O heyecan, o birliktelik ve muhteşem zaferler sürekli yüzümüzü güldürdü. Sıra bu akşam ki maça geldi, yine sofralar kurulacak, içkiler, içecekler hazırlancak ve saatler 21.45’ i gösterdiğinde yine Türkiye’ de hayat duracak. Hep beraber takım desteklenecek, eller açılıp dualar edilecek ve artık sonuç ne olursa olsun biz bu gece mutlu olacağız. Federasyona, futbolculara, teknik adamlara, masörlere, organizatörlere kısacası bu turnuvada buralara gelmemizde emeğe geçen herkese çok teşekkür ediyorum bize bu tarif edilemez mutlulukları yaşattıkları için.

Türkiye

*

Euro 2008′ deki diğer büyük takımlara bakılınca bir çoğumuz için aralarında en az heyecan yaratan takım Almanya‘ ydı. Löw‘ ün patronluğundaki Almanya, oynadığı futbolla zaman zaman eleştirilse de tam bir turnuva takımı olduğunu yarı finale çıkarak yine gösterdi.

*

Yarınki maçta eğer Türkiye hücum futbolunu benimser ve karakterine yakışır şekilde korkusuzca oynarsa o zaman yine bir mucizeye ihtiyaç duymaz, fakat başlama düdüğüyle beraber defansif bir futbol anlayışını benimseyip işi uzatmaya, oradan da penaltılara bırakmaya çalışırsak o zaman sıkıntıya düşebiliriz. Bu durumda yapmamız gereken saldırgan bir oyun anlayışı benimsemek ve Almanya’ ya futbolunu oynatmamak, çünkü biz geri çekildikçe onlar dünyaca ünlü hücumcularıyla bizi boğmaya çalışacaklardır.

*

Türkiye ve Almanya’ nın gol atma zamanlarına baktığımızda istatistikler bize; Türkiye’ nin hiç gol atamadığı ilk yarılarda Almanların fileleri 3 kez havalandırdığını, fakat buna karşın Almanların kalelerinde gördükleri 4 golün 2′ sini, Milli Takımımız’ ın en çok gol attığı son yarım saatlik bölümde yediğini görüyoruz. Yani buradan ne çıkarıyoruz: Yine son sözü biz söylüyoruz ve işi bitiriyoruz.

*

Düz mantık yürütürsek; Hırvatlar Almanları yendi, biz de Hırvatları yendik, o zaman bizim de Almanları yenemememiz için hiç bir neden yok. Yarın sahada göreceğimiz kesin bir şey var ki o da; maçın bitiş düdüğü çalana dek mücadele edecek olan ay-yıldızlı futbolcular. Haydi Türkiyem, 70 Milyon seninle, hep beraber finale!

Andrei Arshavin

*

Ve Hollanda maçı. Hollanda’nın favori gösterildiği maçta adeta Arshavin resitali vardı. Arshavin liderliğindeki Rusya, sayısız gol pozisyonuna giriyor ve maçın tek hakimi oluyordu. “Ölüm Grubu” dediğimiz C Grubu’ nda oynadığı etkili futbolla otoriteler tarafından turnuvanın kesin favorisi ilan edilen Hollanda, Arshavin tarafından turnuvanın dışına itiliyordu. Rusların en büyük silahı yine maçın yıldızı seçilirken, teknik, hız ve takım oyununu kendisinde birleştirebilen nadir oyunculardan biri olduğunu tüm Avrupa’ ya göstermiş oldu.

-

2008 Avrupa Kupası’nın en akılda kalan takımı, yabancı gazetelerin de manşetlerinden gördüğümüz gibi Türkiye. Turnuvaya sakat oyuncularla başlayan, ve sakatlıklarda artan bir grafik izleyen takımımız maçları bana göre ‘’Fatih Terim’e rağmen’’ kazanmayı biliyor. Şu  ana kadar oynanan maçlarda 3 kez geriye düşüp maçı çeviren bir tek takım var o da milli takımımız. Bunca tersliğe rağmen bu şans bizim yanımızda oldukça, 13 sağlam adamla finale çıkmamamız için hiç bir sebep yok. Gol yemeden gol atamamak bir alışkanlık oldu artık. Bu  özelliğimizi de Almanya maçıyla kırarız diye ümit ediyorum. Hatta sırf bu yüzden Almanya gol atmaktan çekinir mi ne dersiniz?

-

Turnuvanın bir diğer flaş ekibi Rusya’yı da unutmamak lazım. Normal süresi 1-1 biten ve uzatmalara giden maçta, turnuvanın gözde takımı Hollanda’yı eleyen Rusya inanılmaz bir tempoyla oynuyor. Yarı finalde rakibi İtalya’yı eleyen İspanya olacak. Akdeniz’in sıcak ülkesine karşı soğuk iklimden gelen Rusya. Grup maçının 4-1 bitmesine aldanmamak lazım bu maçın da sonucunu tahmin etmek zor olacak.

-

Her ne olursa olsun takımımız artık Avrupa’nın en iyi ilk 4 takımından biri, ülkemizin gurur kaynağı. Türkiye’yi sarsan birçok olayda sokaklara dökülmeyen sessiz kalan halk, maçlar sonunda kadını erkeği, genci yaşlısı sokaklara döküldü. Böylece Avrupa Şampiyonası bize futbolun ülkemizdeki gücünü bir kez daha hatırlatmış oldu. Şimdi tüm Türkiye, 25 Haziran Çarşamba gününü bekliyor. Ahmet Çakar’ın da dediği gibi ‘’Kader ağlarını örüyor.’’ Sırada Almanya var. Haydi Türkiye…

 -Notlar:

-

• İspanya-İtalya maçında oynamış olan 28 (22+6 yedek) oyuncuların 28’i de Şampiyonlar Ligi’nde oynamış üst düzey oyunculardı. Maçın kaderini dünyanın en iyi 2 kalecisi belirledi.
• Servet Çetin, bir röportajda çeyrek finale çıktığımız anda tüm sarı kartların silineceğini belirten talihsiz bir açıklama yaptı.(Bu kuralları takip eden milli takım görevlileri nerede?). Sonuç olarak Arda ve Tuncay hakem hatası sonucu sarı kart görerek önümüzdeki maçta cezalı duruma düştüler.
• Modric gibi milyon dolarlık oyuncuların penaltı kaçırabilmesi gerçeğini Hırvatistan maçında bir kez daha hatırladık.
• Takımın yarısından fazlasının oynamadığı milli takımımızda yedek kalecimiz Tolga’nın bile orta sahada oynama ihtimali var. Dünya’da bunun başka bir örneği yok.

İnandılar!!!! Bizim bile umutsuzluğa düşüp, çekirge 2 defa sıçrarmış dediğimiz, yavaş yavaş televizyonlarımızın önünden kalkmaya, en azından çeyrek final oynadık demeye hazırlandığımız sırada, onlar hala daha inanıyordu kendilerine!!! Pes etmek yakışmazdı onlara. Viyana’ya gelinmişken boynu büküp ayrılmak olmazdı oradan. Arkalarındaki milyonların kalplerini kıramazlardı. Ama kırdılar!!! Tabi Türk Milletinin değil, galibiyet turları atmaya hazırlanan Hırvatların kalplerini kırdılar!!

Neydi bu?? Mucize?? İlahi güç? İlahi adalet? Tanrı’nın eli? Tanrı’nın ayağı??  Şans? Herkes bir şeyler söyledi, bir şeyler yazdı ama kimse adını koyamadı, koyamazdı da. Sahada Milli takım formasını giymekti bu güç. Sahadaki arkadaşlarını gol yenildikten sonra yerden kaldırıp hücuma yollamak, daha her şeyin bitmediğini tekrar hatırlatmak, birbirine bağırmadan kızmadan topu santra noktasından ileriye, karşı kaleye götürmeye çalışmaktı. Fatih Terim turnuvada taktiksel hatalar ve yanlış oyuncu seçimi yapsa dahi takdir edilmesi gereken nokta, futbolcularına bu duyguyu aşılamıştı.

Maç hakkında yorum yapmak yerine tek bir futbolcu üzerinde durmak istiyorum. Hamit Altıntop! Bayern Munich’ e transfer olduğu zaman bu futbolcu öyle bir kulüpte ne yapabilir diye düşünmüştüm. Yanılmışım. Bir futbolcu 90 dakikayı hatta 120 dakika artı penaltıları hatasız oynayabilir mi? Sağ bek, sağ açık, ön libero, forvet arkasında oyun kuran orta saha oyuncusu görevlerini başarıyla, soğukkanlılıkla, hiç durmadan-yorulmadan, kapris yapmadan yerine getirebilir mi???  Getirebilirmiş. Çek Cumhuriyeti maçında yaptığı 3 asistin yanında dün akşam takıma yaptığı katkı tartışılamaz.

Artık Almanya’yı bekliyoruz ve bekle bizi Viyana final için tekrar geleceğiz diyoruz. Sıradakiler için hazırız.

Maçtan önce Eurosport’ un sitesinde yorumları okurken bir futbol maçının, bazı kişiler için, maçtan da öte, dinlerin savaşını ya da milletlerin tarihlerinin mücadelesini ifade ettiğini görmüştüm. Bu yorumlara örnek olarak; “Türkiye, Osmanlı’ nın köpekleri, yürü İsa’ nın takımı” veya “Hırvatistan yenecek…Neden biliyormusunuz? Çünkü Türkiye bir islam ülkesi” gibilerini verebilirim. İlk olarak bunu yazan veya böyle düşünen insanlara şunu söylemek istiyorum: Bu sadece bir oyun, adı da futbol, futbolun ülke dinleriyle ne alakası var ya da toplumların geçmişlerindeki savaşlarıyla? İkinci olarak söyleyeceğim şey ise: Nasıl kazandık ama:)

*

Biz, Osmanlı’ nın torunları, öyle bir mücadele verdik ki sahada, atalarımızın Viyana Kuşatmaları’ nı getirdik akıllara. Daha önceleri kuşatıp da alamadığımız Viyana’ yı bu sefer fethettik, ama şehri değil, kalpleri fethettik.

*

İyi oynayan bizdik ya da hakeden zaten bizdik diyemeyiz, taktiğimiz harikaydı, dahice oynadık diyemeyiz, ama şunu söyleyebiliriz; ister 90 olsun, ister 121, sahada son sözü biz söyleriz.

*

Herkesin maç bitti dediği anda, ortaya çıkar, golümüzü atar, gerekirse “sus” işareti yapar, rakip takımı da öper, uğurlarız. Biz öyle bir takımız ki; taraftarımızı 2 dakika içinde hem ağlatır, hem de güldürürüz.

*

Avrupa futbolunda yeni bir akımız biz. Asla pes etmeyen, sonuna kadar mücadele eden, üzerine tez yazılması gereken bir takımız biz.

*

Bu maceranın ne futbolla alakası var, ne de mantıkla. Bu başka bir şey, açıklayamayacağımız bir şey. Mucizenin adı: Türkiye, bizi izlemeye devam edin, tabi eğer kalbiniz sağlamsa!