Epeydir SporLog‘a taşımak istediğim bir enstantaneydi Riquelme’nin Trabzonspor transferi! Türkiye’de spor haberciliğinin gayrimakul bir hal aldığı bu dönemde, aslında her haber bir noktasından hayalperestliğe dayandırılabilirdi. Sonuçta artık konsept neredeyse eğlence üstüne kurulu. En azından belli gazetelerin uçuk transfer dedikodularını okuyunca, bazılarının geceleri Football Manager eşliğinde yaratıldığını bile düşünmüyor değilim. Bunlar yine de keyifli.. Reyting-tiraj-miraj fakat eğlenceli kimine göre. Nitekim Fotomaç’ın Riquelme haberi dillere destan!

Futbolun ilmi ya da okulu yok ancak bu işin ucundan tutan herkes az çok popüler takımları, oyuncuları tanır. Dergilerden, haberlerden, oyunlardan kulak dolgunluğu edinir. Öyle ki; boyutları ülke sınırlarını aşan bu sektör ve ülkemizde bu sektöre yön veren gazete haberleri her yönüyle eşit değeri taşımıyor. Sonuçta bu bir iştir ve işten para kazanan birileri vardır. Eğer bu iş karşılığında para ödeyerek gazeteleri satın alan okuyucular varsa onlara saygı göstermek gerekir. Aksi halde “okuyucu ne de olsa ayrıntıları gözden kaçırır” diye düşünen editörler, gün gelir kendileri gülünecek hale düşerler.

“RIVER PLATE’in yıldızı Juan Roman Riquelme!..”

Ortalama bir futbol izleyicisi Arjantinli Riquelme‘nin River Plate‘in ezeli rakibi Boca Juniors‘ın en önemli yıldızı olduğunu bilmesi gibi.. Vice Versa yapın ve yanlışla ilgili her komedi kombiansyonu düşünün. Bu durum sadece bir şuur kaybı mı? Peki ya Fotomaç‘ın bu hatasını internet sitelerine aynı yanlışla ateşleyen Takvim gibi gazetelere ne demeli?

Yarın Galatasaraylı Alex haberini bekliyorum.

2 Hafta önce Real Madrid’in evinde Barcelona‘ya yenildiği maçta Sergio Ramos‘un içine, hepimizin çocukluk kahramanı, Japon mangasının baş karakteri Tsuabasa‘nın ruhunun girdiği anlardan biri. Her ne kadar Tsuabasa ruhu içine girsede takımını mağlubiyetten kurtaramadı.

Ya futbolun gerçekten içinde olanlar ve onu yönetenler; temsil ettikleri değerlere ne kadar gönülden bağlılar ya da ne kadar ’renk’ler için çalışıyorlar? Yoksa suni başarılarla futbol sevgisini satın alıyorlar ve biz ‘maç’ adı altında haybeye dekoder mi biriktiriyoruz?

Ya bu duyguyu içten yaşatanlar olmasaydı? Ya Şenez Erzik, Can Bartu, Süleyman Seba, Halit Kıvanç, Özhan Canaydın gibilerin yaşadığını bilmeseydik? Ya NTVSpor gibi izlenesi bir ekran görmeseydik? Ya Rıdvan Dilmen yorumculuğu bıraksaydı? Ya Ercan Taner&Melih Şendil maç sunmasıydı? Ya Fenerbahçe’ de doğmasaydım? Temiz havasını özlemeseydim ne olurdu?

Meydan Fatih Terim, Emre Belözoğlu, Adnan Polat, Serhat Ulueren, Ömer Çavuşoğlu, Ercan Saatçi gibi futbolla pervasız kavgalara girenlere mi kalcaktı? İkili ilişkiler artistik hareketlerin önüne mi geçecekti ve bizler kişisel beceriler yerine küfürler, hakaretler, çaTLak futbola bağlılık haberleri mi izleyecektik?

Tuncay 7 dakika forma giydi diye ortalığı savaş alanına çevirirken, Vassell kapıya konulduğunda şapşal bakışlar atan yurdum spor adamlarına rağbet etmemek için; Türkiye’ de halen ‘iyi’ değerler varken, bilinçlendirmeye yönelik sizlere 3 ayrı yazıdan 3 ayrı alıntı sunuyorum:

“Bu kadar da olmaz. Herhalde kimse gelmesin de olay çıkmasın diye yapıyorlar. Haftasonu oynanacak Beşiktaş-Fenerbahçe maçının bilet fiyatları…Eski Açık: 75,00 TL…Yeni Açık: 75,00 TL…Öte yandan Barcelona-İnter Şampiyonlar Ligi maçı için en ucuz bilet 42 Euro yaklaşık 85 Lira. Biri Barcelona-İnter biri Beşiktaş-Fenerbahçe…”

tarih: 20 Kasım 2009

kaynak: http://zihnitutumluyuz.biz/2009/11/20/turkiyede-maca-gitmek/

*****

“Slovenya’nın Rusya’yı eleyerek 2010 Dünya Kupası Finalleri’ne katılması halinde milli takım futbolcularının ayakkabılarını sileceğini açıklayan Slovenya Başbakanı Boru Pahor verdiği sözü tuttu…takımı tebrik etmek için soyunma odasına giden Pahor, çıkışta gazetecilerin konuyla ilgili sorularını yanıtladı. Pahor açıklamasında, “Sadece futbolcuların ayakkabılarını sildim ancak itiraf etmeliyim ki çok iyi temizleyemedim” dedi…”

tarih: 19 Kasım 2009

kaynak:http://www.netgazete.com/News/649834/slovenya_basbakani_sozunu_tuttu_ayakkabi_temizledi.aspx

*****

“C Grubu’nu 2. sırada tamamlayarak 2. tura kalan A Milli Takım’a toplam 3 milyon dolar prim dağıtılacağı bildirildi. Çeyrek finale çıkılması durumunda bu rakamın daha da yukarı çekileceği belirtildi…”

tarih: 13 Haziran 2002

kaynak: http://www.turkfutbolu.net/millitakim/worldcup2002/worldcup2002grupmac3.html

*****

Bütün bu futbol mantığının tanımlamasını şöyle yapabilirim: taraftarlarla dolu tribünlerin coşkusunu, boş kalabalığın gürültüsüne değişmeyecek insanları özlüyorum.. İyiki halen bunu hissetiren futbol insanları var.

Cumartesi günü 20:00′da İnönü Stadı’nda oynanacak Beşiktaş-Fenerbahçe maçı öncesi her iki takımdan da, taraftarları hayran bırakacakları, yenilen takımın bile rakibi alkışlayacağı bir derbi izlettirmelerini temenni ediyorum.

Fenerbahçe’nin ön liberosu, Galatasaray’ın yeni teknik direktörü(!), Beşiktaş’ta İbrahimlerin kavgası ve Anadolu kulüplerinin transfer haberleri derken hepimizin merakla beklediği Turkcell Super Lig “iyiki başladı”. Birbirinden yetenekli, gençler de bu sezon görücüye çıktı.

Oysa şu sıralar tüm spor kamuoyunun tek bir noktaya odaklanarak, çözüm önerileri üretmesi ve acil eylem planları hazırlaması gerekirken biz meşin yuvarlağın peşinden aynı reklamdaki gibi koşturup duruyoruz. Peki bana göre hepimizin odaklanması gereken konu ne? Olimpik fiyasko.

Ben burada detaylı ya da ayrıntılı liste verip bakın 5 milyonluk Jamaika’nın ya da neredeyse nüfusu bize eşit Almanya ya da İngiltere’nin madalya sayılarını size anlatmayacağım. Sadece vurgulamak istediğim iki cümle var. Olimpiyatlar öncesi 5 altın, 5 gümüş ve 5 bronz olarak hedef koyanların olimpiyatlar sonrası birden bire hedef olarak kendilerine 10 sene sonrasını seçmeleri.

Elbette olimpiyat madalyaları uzun ve de yorucu çalışmaların ardından gelmekte. Bugün herhangi bir spor dalına yeteneği olan çocuğu alıp yetiştirmeniz de 10 sene neredeyse ama ben size şunu sorarım : Efendiler! Siz 10 senedir buradasınız. 10 sene boyunca ne yaptınız ki bundan sonraki 10 yıl için bizden kredi istiyorsunuz.  

Çin 2008 olimpiyatlarını düzenleme hakkını elde ettiği zaman kendisine hedef olarak birinciliği seçmişti ve her bir Çinli sporcu yüreğinde olimpiyat ateşini hissederek yarışmıştı. Toplam da kazandığımız 8 madalya ile mi koca bir olimpiyatı düzenleyeceğiz. Her branşta sporcularımız daha elemelerde elenirken stadlarda milli marşımızı kim söyleyecek. Yoksa siz bunu Dünya Kupası ya da Avrupa Şampiyonası ile mi karışırdınız? Olimpiyatlarda ev sahibi sporcular doğrudan finallere katılamıyor. Usain Bold gibi rüzgardan hızlı koşsanız da, Michael Phelps gibi yunuslarla yarışsanız da elemeler herkese zorunlu. Bilginiz olsun. Sizin kafanızın değişmeyeceği gibi olimpiyatın kuralları da 10 sene içerisinde değişmeyecek.

2008 Pekin Olimpiyatları’ nın kapanışı da açılışı gibi muhteşem oldu. Neden olmasın ki? Phelps 8 altın aldı, Bolt uça uça tarihe geçti, efsane Rüya Takım geri döndü, 4 dalda 36 rekor kırıldı, yani anlayacağınız belki de olimpiyat tarihinin en iyisiydi Pekin 2008. Böyle bir organizasyona da muhteşem bir kapanış töreni yakışırdı zaten. Biz ise ne umduk ne bulduk! Madalya sıralamasında 37. olduk, 12 branş ve 68 sporcuyla, olimpiyat tarihinde en çok sayıda branş ve sporcuyla katıldığımız Pekin’ de Seul 1988′ in ardından en az altın madalyaya ulaştık. Bu sonucun üzerine Gençlik ve Spor Genel Müdürü Mehmet Atalay açıklama yaptı: “Bir felaket olmadı.Ülkemizi utandıran bir sonuç almadık.” Neden utanalım canım, 70 milyondan sadece 1 altın!

Dün 29. Olimpiyat Oyunları’na Kapanış Töreni ile veda ettik. Hüzünlenmedim desem yalan olur. Bu 16 gün gerçekten çok güzel ve hızlı geçti. 2012’yi şimdiden beklemeye başladım.

Kapanış Töreni’nden bahsedecek olursak, Açılış Töreni kadar etkileyici olmasının dışında, Çin, bir yandan kendi kültürünü çok güzel bir şekilde bizlere sergiledi, bir yandan da tüm ulusların tek çatı altında biraraya gelmesi mesajını verdi. Olimpiyatların mottosu olan; Citius; Altius; Fortius (daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü) da gösteri boyunca vurgulandı.

90 bin kişilik stad inanılmaz ışık gösterileri ile süslenmişti. Su küpü ve kuş yuvası yıllarca adından bahsettireceğini bizlere bir kez daha gösterdi.

Londra’nın da en az bu kadar iyi hazırlanması ve Çin’in altında kalmaması lazım. İşi gerçekten zor.

2016 için Madrid’in Tokyo’nun Chicago ve Rio de Janeiro’nun adı konuşuluyor. Madrid ihtimali zayıf çünkü üst üste iki Avrupa şehrinde yapılması pek olası değil. Tokyo ve Chicago bu kategoride yarışıyorlar.

Türkiye’nin adı yine yok. Bence yıllarca olmasın da. Bir düşünün, hayal edin. Olimpiyatları almışız;

1) Hangi şehirde yapacağız? (İstanbul kendi yükünü kaldıramıyorken bu yükü kaldırabilecek mi?)

2) Atletizm hangi statta olacak? (Atatürk Olimpiyat Stadı gibi 2.sınıf bir statta dünyayı ağırlamayı düşünmüyorsunuz herhalde?)

(Olası bir cirit atma müsabakasından alıntı: “Evet sayın seyirciler hava 12 knot esiyor, Andreas Thorkildsen ilk atışını yapacak, o da ne cirit havalandı havalandı aman allahım kapalı tribünde bir seyirciye doğru gidiyor. Ambulansı hazırlayın !” ) sonra tüm manşetlerde dünyaya rezil olan biz…

3) Müsabakalar devam ederken eminim devlet adamları sadece futbol veya ata sporumuz olan güreşi izlemeye gelirler. Destek yine sıfır.

Öncelikle olimpiyatları ülkemize getirebilmemiz için uluslararası arenada kendimizi kanıtlamamız ve spora yatırım yapabilecek bir ülke olduğumuzu göstermemiz lazım. 3-5 madalyayla olabilecek iş değil bu.

2005 yılında İzmir’de gerçekleşen Universiade Yaz Oyunları’nda bunun bir sınavını verdik. Düşündüğümden daha güzel geçmesine rağmen eksiklerimiz yine artılarımızdan fazlaydı.

Farkındayım biraz eleştirel bir yazı oldu ama dünkü töreni izlerken inanın çok üzüldüm. Neden benim ülkem bu kadar iyi hazırlanamasın ?  Ne zaman olimpiyatlar için gerçek anlamda bir atılım yapacağız? Bu soruların cevabını bulduğum gün, sanırım 40.Olimpiyat Oyunları’na gelmiş olacağız.

29. Yaz Olimpiyat Oyunları’nda atletizmde bayanlar 5 bin metrede Elvan Abeylegesse, 15.42.74′lük derecesiyle 2. olarak, gümüş madalya kazandı. Elvan Abeylegesse, oyunlarda 10 bin metrenin ardından Türkiye’ye 2. gümüş madalyayı da kazandırırken, aynı yarışta koşan diğer atletimiz Alemitu Bekele Degfa ise 15.48.48 ile 7. oldu.

Yarışın sonlarına doğru Elvan’ la çok büyük bir heyecan yaşadığımı söyleyebilirim. Son metrelerde Elvan bir ara üçüncü olmasına rağmen öyle bir gayretle koşup rakibini geçti ki bizi koltuklarımızdan havaya sıçratırken kendisi de ellerini açtı ve tribüne doğru koştu. Hepimiz ekran karşısında onun ne yapacağını biliyorduk, kendisi de atletizmde yarış sonlarında madalya kazanan her atletin yapması gerektiği gibi bizim bildiğimiz şeyi yapmaya gitti: Bayrakla sevinç turu! Elvan bekledi, bekledi, bayrak gelmedi, o da etiyopyalı atletlerin sevinç turunu izledi bizler gibi.

Bu bir rezalettir, fiyaskodur ve skandaldır. Sanki sürekli madalya alan, başarıya doymuş, her zaman bayrağımızı gururla ekranda izleyebildiğimiz bir ülkeyiz de Elvan’ a bir bayrak bile bulamıyoruz, veremiyoruz ve bu sevinç turumuzu da atlıyoruz. Sonra olayın perde arkasını okuyoruz ve öğreniyoruz ki içler acısı: “Elvan Abeylegesse’ye statta tur atması için Türk bayrağı vermek isteyen Atletizm Federasyonu Genel Sekreteri Nihat Doker, stat görevlileriyle tartıştıktan sonra kısa bir süre gözaltına alındı. Elvan Abeylegesse’ye Türk bayrağını verebilmek için basın mensuplarının bulunduğu tribüne doğru yönelen ve bu sırada boynundaki akredite kartını düşüren Nihat Doker, görevlilerle yaşadığı tartışmadan sonra güvenlik güçleri tarafından tribün dışına çıkarıldı. Bir süre gözaltında tutulan Doker, madalya töreni öncesinde serbest bırakıldı.”

İnsanın aklı, mantığı almıyor. Orada Elvan’ ın madalya kazanabileceğini düşünebilecek kimse yokmuydu? O kadar mı ümitsiziz? Finişin yakınında bir yerde bayrakla bir yetkilimizin beklemesini akla getirmek bu kadar mı zor? Yazık, vallahi yazık.

Başarısızlıklarımız günden güne yüzümüze tokat gibi vurmaya devam ediyor. Bunu fırsat bilen herkes, bir yorum da kendi ekliyor. Kimi belediyelere atıyor suçu kimi hükümete, kimi antrenörlere…Bir basket maçı gibi devam ediyor bu paslaşma anlayacağınız. İşin çözümü elinde olanlar, hiçbir sorumluluk yüklenmedikleri gibi (istifayı zaten düşünmüyorlar, o nasıl söz…) topu yine başkalarına atıyorlar.

Peki size sorarlar: ‘’Aklınız neredeydi???”

Olimpiyatlar’ın böyle olacağı apaçık… Hep son dakika adamıyız, hep 3 gün yat son gün sınava 1 saat kala çalış mantığıyla yola devam ediyoruz; ama nereye kadar ! Mesela Çin’i ele alalım. Yıllardır ABD ile madalya yarışındalar ve her sene  birçok branşta podyuma çıkıyorlar. Çin’li yetkililer oturmuş düşünmüş; bizim neyimiz eksik diye, hangi dala yoğunlaşabiliriz diye ve adamlar gitmişler 41 milyar dolar yatırımla (evet 41 milyar dolar!!!) kürek tesisleri kurmuşlar, takımlar yetiştirmişler, antrenörler getirtmişler…Ve şuan Çin milli takımı kürekte, Britanya’ya, Avustralya’ya dişli bir ekip. Birçok dünya şampiyonlukları var…

Bu işler böyle yürüyor. Yatırım olmadan başarı gelmiyor. Devşirme sporcu getireceğimiz paraya ne tesisler kurardık, geleceğin tohumlarını eker, şimdi de meyvelerini toplardık. Bizimkiler hala milli sporculara maaş bağlamakla oyalanıp dursun…. O parayı daha çok sporcu yetiştirmek için harcamak akıllarına gelmiyor çünkü…

29. Yaz Olimpiyat Oyunları’ nda Serbest Güreş Milli Takımı’ ndan 66 kiloda Ramazan Şahin altın madalya kazandı ve böylece ilk altınımızı kazanmış olduk. Rusya’ nın Dağıstan Özerk Bölgesi’ nden 3 yıl önce gelerek Türkiye vatandaşlığına geçen Ramazan Şahin, böylece kariyerine Avrupa ve dünya şampiyonluğundan sonra olimpiyat şampiyonluğunu da eklemeyi başardı.

Jamaikalı atlet Usain Bolt ise Pekin Olimpiyat Oyunları’ na damgasını vurmaya devam ediyor. Usain Bolt, 100 metre erkekler yarışını dünya rekoru kırarak kazanmasının ardından 200 metre finallerinde de 19.30 saniyelik derecesiyle yeni bir dünya rekoru kırıp olimpiyat şampiyonu olarak altın madalyanın sahibi oldu.  

29. Yaz Olimpiyatları’ nın sürpriz takımı Nijerya yarı finalde Belçika ile karşı karşıya geldi. Maçın başından sonuna üstün bir oyun ortaya koyan Nijerya Milli Takımı müsabakadan 4-1 galip ayrılmayı başardı. C.O. Edu attığı iki golle galibiyette büyük pay sahibi olurken; bu sonuçla Nijerya adını finale yazdırmış oldu.

29. Yaz Olimpiyatları yarı finalinde dünya futbolunun iki devi Arjantin ve Brezilya‘ yı karşı karşıya getiren mücadeleden, Arjantin 3-0′lık galibiyetle ayrıldı. Pekin’ de oynanan yarı final mücadelesinde Tangoculara galibiyeti getiren goller 52 ve 58. dakikalarda Aguero ile 76. dakikada kaptan Riquelme‘ nin penaltı vuruşundan geldi.

Brezilya’da 81. dakikada Rafinha ve 84. dakikada Thiago Neves kırmızı kart görerek takımlarını 9 kişi bıraktılar.

Bu mağlubiyet ile Brezilya bir türlü ulaşamadığı Olimpiyatlar’da altın madalya hedefinden yine uzak kaldı. Arjantin ise 2004′ te de kazandığı altın madalyaya bir kez daha çok yaklaştı.

Bu maç sırasında beni en çok heyecanlandıran şey ise Diego Armando Maradona’ nın Olimpiyat yarı finalinde milli takımını desteklemek için tribündeki yer almasıydı, seni seviyoruz Maradona!

2008 Beijing Olimpiyatlarının en çok beklenen yarışı 100 metre erkekler koşusunu, 9.69 saniye ile Dünya rekoru kırarak altın madalyaya ulaşan Jamaikalı Usain Bolt kazandı.

Jamaikalı atletler Usain Bolt, Asafa Powell ve Amerikalı Tyson Gay arasında büyük bir rekabete sahne olacağı düşünülen heyecan dolu yarış sonunda ilk sırada yer alan Usain Bolt ardından ikinciliğe Trinidad Tobago’dan Richard Thompson ve üçüncülükle bronz madalyaya Amerikalı Walter Dix ulaştı.

Amerikalı Tyson Gay’in 10,05 ile yarı finalde elenen atlet altın madalya umutlarınıda suya düşürmüş oldu.

Olimpiyat rekoru 1996 senesinde 9.84 ile Donovan Bailey’e aitti.

 

2008 Pekin Olimpiyatları devam ederken, birçok sporsever gibi ben de evde 7/24 Eurosport açık bir gün geçiriyorum. Bana göre Çin, 29. Yaz Olimpiyat Oyunları’na gerçekten iyi hazırlanmış. Gerek tesisler açısından, gerek organizasyon açısından şu ana kadar herhangi bir aksilik gözümüze çarpmıyor. (400 metre Bireysel Karışık Ödül Töreni’nde Amerikan Ulusal Marşı’nın yarım kalmasını saymazsak tabii)

Bana göre en ateşli müsabakalar yüzme dalında geçiyor. Üstüste kırılan dünya ve olimpiyat rekorlarının bunda katkısı var. 8 dalda Altın madalya alarak, eski yüzücü Mark Spitz’in 7 altın madalya rekorunu kırmak isteyen Phelps, ilk altın madalyadan sonraki konuşmasında tribünde oturan Bush’u görüp arkasındaki desteği hissettiğini söylemişti. Evet,  büyük müsabakalarda destek önemli bir unsurdur..Şimdiye kadar Çin altın madalya sıralamasında 1.sırada ve bunda olimpiyatların Çin’de düzenleniyor olmasının bence büyük etkisi var. Seyirci ve destek çok önemli unsurlar. Başarı sadece çalışmakla alakalı bir şey değil çünkü. Aynı zamanda motivasyonun da payı büyük.Bir de bizim milli takımımıza bakalım. Herkes yine bir mucize bekliyor, sakat gönderilen sporculardan medet umuluyor. Ama bu sefer bunun pek de imkanı yok. Avrupa Futbol Şampionası’nda bir kez daha örneğini gördüğümüz gibi Türkler duygusal bir millet. Olimpiyatlarda yarışan sporcular da bu mili duyguyu hissederek müsabakalara çıkıyorlar. Peki sizce Türk milleti, bu sefer sporcularımıza yürekten destek veriyor mu? Avrupa Futbol Şampiyonası elbette önemi bir organizasyon ama eğer bu organizasyona dahi cumhurbaşkanı gidip izliyorsa, 10’larca müsabakanın olduğu dünyanın en büyük organizasyonunda niçin bir devlet büyüğümüz yok?  (Gençlik ve Spor Genel Müdürü Mehmet Atalay’ı saymıyorum.)Ya da başarısızlığımızı bir başka açıdan ele alalım: iki olimpiyattır, baştakiler aynı, spora destek verecek siyasi otorite aynı fakat hiçbir ilerleme yok, hatta gerileme var. Bu kadar kalabalık bir ülkeden olimpiyatlara 100 sporcu bile sokamıyoruz. Sizce neden? Şahsi fikrim, ülkemizde spor denince akla ilk gelenin futbol olması. Birçok branşta sporcu yetiştirmiyoruz. Altyapımız mı yok? Maddi destek mi yok?  Hepsi var ama hepsi futbol endüstrisine harcanıyor. Dünyada sporu çok domine eden bir ülke oluruz da o zaman belki biraz hak veririm ama o da yok. Yok yok yok. Nedir bu futbol sevdası….Balık baştan kokar. Başbakan bir eski futbolcu…Olimpiyatları izledikçe içim acıyor. Her bir dalda farklı bir ülkeyi desteklemek zorunda kalıyorum. Milli sporcularımız çıktığında ise heyecanlanıyorum. Keşke bu heyecan her dalda devam etse…Sonuç olarak, bu konuda söyleyecek çok şey var. Lafı uzatmadan; kimse boş yere ümitlenmesin, biz bu gidişle 2050’ye kadar olimpiyatları anca düzenleriz…

 

1992 Barselona olimpiyatları’ndan bu yana belki de ABD’nin bu denli güçlü bir kadro ile olimpiyatlara katılmadığını söylersek sanırım yanlış bir tespitte bulunmuş olmayız. Magic Johnson ve Michael Jordan’lı kadro ile olimpiyatlarda fırtına gibi esen ABD geçtiğimiz yıl Dünya Basketbol Şampiyonası ve 2000 Atina olimpiyatlarında ardı ardına elde ettiği üçüncülükler ile Basketbolu en iyi oynayan ülke ünvanını yitirmek üzereydi adeta.

NBA’in ticari tarafının ağır basması ve de takım oyunundan çok bireysel becerilere ve de gösteriye dayalı bir basketbol anlayışının egemen olmasından ötürü bu yapay yarışmayı mümkün olduğunca takip etmedim. Zaten yukarıdaki nedenlerden ötürü de ilgimi hiç çekmedi. Aksine takım oyununun ön plana çıktığı Euroleague beni daha fazla cezp etti. Bu nedenle de Pazar günü televizyonun başına oturup basketbol grup maçlarını seyrederken kalbim Çin’den yanaydı ve haliyle Arjantin – Litvanya maçı beni daha çok heyecanlandırdı.

ABD, her zamanki gibi maça kontrollü başlarken, rakip Çin seyircisinin de coşkusuyla maça fırtına gibi gibi girmeyi tercih etti. ilk periyotta bulduğu dış şutlarla oyunda dengeyi koruyan Çin, ikinci yarının sonlarına doğru yavaş yavaş yorulmalarının da etkisiyle giderek maçtan koptu. Maçın genelinde Çin takımı Yao Ming’i içeriden etkili bir şekilde kullanamadı. Buna rağmen NBA’li oyuncu 13 sayısı ile takımının en fazla sayı atan oyucusu oldu.

Genel olarak ABD ile ilgili söyleyeceklerim; çoh hızlı karşı hücuma çıktıkları ve bireysel beceri ile rakibi çok yordukları. Öyle ki Çin basket attıktan yaklaşık 3 saniye sonra Amerikan takımı 3 oyuncu ile hızlı hücuma çıkıp sayıyı bulmaktaydı. Çinliler attıkları baskete sevinemeden topu oyuna sokan taraf oluyorlardı her zaman. Diğer bir nokta da Çin takımının topu pota altından her oyuna sokuşunda 3 ABD’li oyuncunun tam saha baskı yapması. Çinliler özellikle bu denli bir baskı beklemedikleri için hücumlarda ve topu oyuna sokup setleri oluşturmakta zorluk çektiler.

Çin ise yetenekli oyunculara sahip ama hızlı bir takım değil. Sanırım ulusal liglerinin de çok kaliteli olmaması oyuncuların kendilerini geliştirmeleri açısından kötü sonuçlara neden olmakta. Yao dışında 2 oyuncuları gözüme çarptı. Yi Jianlian ve Sun Yue. İkisi de yetenekli oyuncular. Dönem dönem Amerika potasına güzel sayılar bıraktılar.

Basketbol otoritelerine göre Amerika’ya turnuvada kafa tutabilecek tek takım İspanya. 2006 Dünya şampiyonu ve 2007 Avrupa 2.si İspanyollar ideal kadrolarıyla turnuvadalar ve iki takım 16 Ağustosta karşı karşıya gelecek. Bakalım otoriteler haklı çıkacak mı yoksa rüya takım altın madalyaya doğru koşar adım ilerleyecek mi? Ya da Yunanistan son 23 maçında ABD’ye tek yenilgisini tattıran takım olarak yeni bir zafere imza atabilecek mi? Bu seçeneğin ne kadar gerçeğe yakın olduğunu görebilmek için de 14 Ağustosa kadar beklememiz gerekecek.

23 yaşındaki Amerikalı yüzücü Michael Phelps, ilk finaline Pazar günü 400 metre bireysel karışıkta çıktı. Final serisinde eski rekorunu 1.41 saniye daha geliştirdi ve en yakın rakibine 2.5 saniye kadar da fark attı.

Öncelikle 400 metre yüzmede orta bir mesafe ve karışık stil yüzmenin 4 branşını da içermekte. Kelebek, sırtüstü, serbest ve kurbağalama. Phelps tüm bu stillerin aynı anda yüzüldüğü karışık stilde uzak ara altın madalyaya ulaşması ileride alacağı madalyaların habercisi gibi.

100 ve 200 metre kelebek, 200 metre karışık, 200 metre serbest ve 2 de takım branşında yarışacak olan Phelps’in bu performansı ile 7 altın madalya alarak halen rekoru elinde tutan Marc Spitz’in geçmesi değil geçememesi haber olur bence.

Dönelim bizim yüzme branşında mücadele eden sporcularımıza. İlk gün havuza giren iki yüzücümüz de seçmelerde elenerek finallere adlarını yazdıramadılar. Derya Büyükuncu ile Fenerbahçe arasında yaşanan karşılıklı söz dalaşı ise derecelerden daha çok akıllarda kaldı.

Pekin oyunlarının resmi sponsoru Adidas tarafından üretilen bu futbol topunda, kırmızı üzerine yazılı altın rengi karakterler “Çin” anlamına gelen “Zhong Guo” olarak okunuyor. 

Topun üzerindeki bu karakterler eski Çin Futbol Federasyonu başkanı olan Nian Weisi tarafından yazılmış.